Zweten en knallen met South London Analogue Material op Where House (21/05)

Ansome in Antwerpen, dan weet je al hoe laat het is. Where House was dit weekend aan een nieuwe editie toe en nodigde Kieran Whitefield oftewel Ansome voor de vierde keer uit. De Britse technogek bracht voor de gelegenheid zijn vinyl-only label South London Analogue Material (S.L.A.M.) mee naar Petrol Club voor een nachtje snoeihard technogeweld.

Geleerd Where House-afsluiter Nick Bollaert mag de keet openen deze keer. En dat doet hij in stijl. Bollaert moet niet weten van rustig opwarmen en kegelt meteen industriële techno richting de - al verrassend vroege - grote opkomst. Aanvankelijk doet hij dat op z’n Dave Clarkes met enkele technoklassiekers zoals Crispy Bacon maar de man speelt twee uur en een half en neigt zich meer en meer naar nineties rave à la Robert Armani en DJ Ghost. Het publiek is duidelijk fan van de resident en dat is niet meer dan terecht wanneer het platen van MPIA3 en deze geweldige Truss hoort passeren. Bollaert, wat een warm-up, jongen toch.

Gezien de exclusieve liveset van Ansome, Ossian en Ayarcana al klaar staat om te beginnen zit de spreekwoordelijke tent al propvol. Wat daardoor meteen opvalt is dat het op zich uitstekende geluid niet in heel de zaal evengoed verdeeld is. Op het danspodium bijvoorbeeld lijken de hoge tonen wat voorlangs te vliegen en helemaal vooraan is er zelfs enkel maar bas. Om van alle woofertjes en squawkertjes en tweetertjes ten volste te kunnen genieten moet je je tussen de drukte wagen in het midden van de dansvloer. Noem het gerust luxeproblemen voor nerds.

Anderhalf uur hebben de twee Britten en de Italiaan om hun analoge technokunstjes aan het Antwerpse publiek te tonen. Ansome, Ossian en Ayarcana beginnen dan ook meteen stevig te knallen op een ritme dat slechts af en toe door enkele breaks onderbroken wordt. Er wordt dus vooral rechtdoor geknald met indrukwekkende industriële samples en een vette streep distortion die regelmatig overstuurd wordt. Het trio gebruikt geen software om het ritme aan te geven - zowat de definitie van ‘analoog’ - waardoor het niet verwonderlijk is dat het samenspel een keertje uit de bocht vliegt. Geen haan die daar naar kraait, zeker niet na een slotoffensief van voornamelijk aciiiiiiiiiiiiiid.

Het is echt wel proppen op de Petrolse dansvloer en het publiek smacht naar het achterplein voor verkoeling, maar dat is jammer genoeg afgesloten. Wanneer de zweetdruppels van op het plafond de pintjes beginnen vullen - smakelijk - besluit de organisatie van Petrol dan toch nog om het achterplein te openen. Twee uur te laat, dat wel, maar best begrijpelijk als je te kampen hebt met geluidsoverlast.

De Nieuw-Zeelander Keepsakes staat ondertussen aan de knoppen en doet wat van hem verwacht wordt. Namelijk verder gaan op het elan van de pompende en opzwepende techno met hier en daar een underground hitje zoals CloudsTropical Fuck. Een propere en goed gemixte dj-set. Ook de belichting draait op volle toeren en valt indrukwekkend goed samen met de muziek. Echt een meerwaarde, met dank aan Max Flapy.

138 start met een atmosferische intro en breekt even met het non-stop technogeweld. Ook via breakbeat brengen de twee Amerikanen met hun liveset een frisse toets aan de muzikale topavond. Na een minuut of vijf is de techno time-out over en begint ook 138 stevig te knallen met een live ingesproken robotstem als extra dimensie. Het eerste deel valt goed in de smaak door een variatie van techno, breaks en acid maar het laatste half uur waarin de dubbele bas centraal staat begint toch wat langdradig te worden.

Met de back to back set van South London Analogue Material is de laatste set van de nacht ingezet. Die dj-set speelt zich niet meer op het hoofdpodium maar in de dj-booth af. Het publiek moet zich dus omdraaien om in de juiste richting te dansen maar zoals gewoonlijk zijn er weer opvallend veel klunzen die dat niet doorhebben. Aan de andere kant is het voor de techniekers die het hoofdpodium afbreken ook wel eens leuk om als dj’s aanbeden te worden.

Met een afsluitende back to back set van een volledig label is het altijd even afwachten wie er nog zin heeft om te draaien. Het antwoord bij S.L.A.M. is heel duidelijk: iedereen. Zowel 138, Keepsakes, Ossian, Ayarcana en natuurlijk Ansome zelf vieren zich bot op het mengpaneel en als Petrol rond de ochtend de stekker er niet had uitgetrokken waren de heren waarschijnlijk nog aan het draaien. Muzikaal verwent het zootje ongeregeld het uitbundige publiek nog op CloudsChained to a Dead Camel en met deze remix op het Belgische Anasthasia weten de Londense labelvrienden echt wel hoe ze hun publiek moeten bespelen.

De volgende editie van Where House vindt plaats op zaterdag 6 augustus waar het naar aanleiding van zijn driejarig bestaan uitpakt met drie zalen in Petrol.