Uitkijken naar de zomer met Fakear (21/05)

Gisterenavond zakte de Franse producer Fakear af naar Les Nuits Botanique met als voorprogramma de Belgische Lowself en de Franse Clément Bazin. Een betere opstart voor de aankomende festivalzomer konden we ons niet wensen. 

Al was het bewolkt, de artiesten sloegen er alledrie in om je regelrecht naar de tropen te voeren. Elk op hun eigen manier stonden ze daar, de ene al wat meer beat-gericht en de ander wat meer melodisch aangelegd. Wat een genot om drie keer terug te keren naar de Chapiteau (tent in de tuin van de Botanique). 

De avond werd op gang gezet door Lowself, een Belgische producer die nog het meeste deed denken aan vroege Flume met hier en daar wat Cashmere Cat ertussen. De jongeman had enkele bangers in petto voor de bijna lege Chapiteau. Harde bassen waren goed vertegenwoordigd en stilaan stroomde het volk binnen.

De set werd vooral gevuld met remixen en soms kwam er dan een bekend nummer zoals Mura Masa's Girl boven drijven. 40 minuten lang amuseerden wij ons in een alsmaar meer gevulde zaal. Met hier en daar een subtiel hintje naar house toe vulde onze landgenoot de 40 minuten moeiteloos. Een goede start voor een avond vol muziek.

Volgende op de affiche was Clément Bazin, een beatmaker die live steeldrums speelt. Geen probleem als je hier nog nooit van gehoord hebt, wij immers ook niet. Het is een instrument dat je rechstreeks naar een strand in Hawaii vervoert. Als je een muzikale definitie voor de tropen zoekt, is dit instrument ideaal. 

De tropische sounds die deze steeldrums live als vanzelf creëerden samen met een doorlopende bas zorgen voor de revelatie van de avond. Misschien dat het zonder het live spelen weer als de zoveelste generieke 'summer jam' klonk, maar dat was buiten Clément en zijn muzikaal talent gerekend.

Luister bijvoorbeeld eens naar Come To This, misschien lijkt het weer op een stereotiep zomernummer, maar stel je voor dat al deze exotische tonen live op de steeldrums worden gespeeld. Dit creëerde een compleet nieuwe dimensie en wij voelden ons zowaar op één eiland in de tropen. 

Last but not least kwam dan de grootmeester van de avond. Vorig jaar nog voorprogramma voor Rone, nu zelf de grote naam. De Fransman Fakear had zelfs een liveband met zich meegenomen om de volle zaal helemaal te bekoren. Een enthousiast publiek zorgde er stante pede voor dat de sfeer goed zat. 

Beginnend met één van zijn nieuwste nummers Sheer-Khan werd het al snel duidelijk dat Fakear minder bas en meer melodische beats dan zijn voorgangers speelde. Een andere kant van het exotische, maar de dansvloer was weliswaar meteen mee. 

Later kwam ook Silver aan de beurt, het enige nummer van zijn optreden met tekst. De band is verdwenen, wat ons zelfs niet opgevallen was. Een solide beat zorgt ervoor dat de drop zich er ideaal ontpopt. Live is het nummer opvallend beter. 

Een klassieker zoals When the Night Comes was vanzelfsprekend ook welkom, het nummer leidt je op een roadtrip à la Route 66 maar dan wel eentje met Oosterse invloeden. 

Fakear bracht wat van hem verwacht werd, een cleane set met kalme zomerse nummers met tal van Oosterse invloeden. De liveband zorgde jammer genoeg niet voor een meerwaarde en stond er eerder onopvallend bij. Geen probleem voor het publiek dat al vanaf de eerste minuut mee ging op Fakears reis rond de wereld. 

Coverbeeld Fakear: © DOT