Lust Outdoor 2016: eerste keer, goede keer (28/05)

Ongetwijfeld klamme handjes bij de organisatoren van Lust Outdoor. De buienradars gaven herhaaldelijk 'code oranje' aan voor Limburg, maar daar bleek niets van aan. Integendeel, het kersverse Lust Outdoor zorgde zelfs voor een lokaal hogedrukgebied ter hoogte van Sint-Truiden. Daarvoor kregen ze hulp van headliners Joel Hemmen en Compuphonic, maar ook van zo'n 500-tal bezoekers.

Rock Werchter kwam dan wel niet naar Sint-Truiden, in de plaats kregen we Lust Outdoor! Eerder legden we al uit dat de mannen van Taub en Play'house hiervoor de handen in elkaar sloegen. We zakten af naar het voormalig militair domein in Brustem. En ja, we passeerden daarvoor de enige echte Chaussée d'Amour.

Eens aangekomen op het terrein trok organisator Chicago Habit zelf het festival op gang. In zijn gekende stijl, met naar het einde toe een erg leuke What About Us van onze landgenoot Innershades. De mede-organisatoren van Fake That, maar ook de motor achter Taub, namen vervolgens het roer over. We pikten onder andere Box Clever van Huxley op en een teug van klassieker NY House Track.

De zon scheen tussendoor op onze snoetjes waardoor we hunkerden naar een zonnebril, al bracht de ruime tent soelaas. Ondertussen zagen we vrouwelijk schoon achter de draaitafels. Leesa, remember haar nieuw nummer Coachan, hanteerde vooral in het begin van haar set een iets andere insteek dan de rest, maar kwam later in haar set op de proppen met (her)werk(ingen) van Riva Starr, Flashmob, Nalin & Kane en Macronism. Leuke tweede helft!

Na een hamburger (van Mi!) konden we weer van leer trekken op de zorgvuldig uitgekozen nummers door Gewelt. Fangroep Team Kenis was present op de voorste rij, al zullen ze de heren deze zomer iets minder aan het werk kunnen zien. Er wordt naarstig gewerkt aan nieuwe nummers, en die staken ook al in hun Lust Outdoor-set her en der. Charity toverde trouwens nog altijd een lach op vele gezichten. Met een mix van house en disco (Dimitri From Paris edit van Le Freak, ow yes!), hadden ze al vlug het publiek op kookpunt voor eerste headliner Joel Hemmen.

De Nederlander Hemmen heeft een erg goed 2015 achter de rug. En 2016 begon niet veel slechter met een set in de roemrijke Watergate Club. Deze vinylverzamelaar bracht z'n zwart goud mee en opende met de warme sound van People Everyday, een nummer van Braxton Holmes & John Redman; weliswaar in de edit van Basement Boys. Beestige opener, zonder twijfel. Daarna zakte het tempo even weg in de volgende twee à drie nummers, maar dat was al snel vergeten wanneer Horacio Is Back Again (Horacio), Just Gets Better (TJR) en die oorwurm van een In My System (Jef K Remix) voorbijkwamen.

Afsluiten deed hij met French Kiss van Lil Louis, in allerlei snelheden, van de snelle roep tot de lang uitgesponnen orgasmebrul. Topset, en buiten dat dipje in het begin, voor ons de beste set van de avond. Niet voor niets dat net tijdens zijn set het festival ook het bordje 'uitverkocht' mocht ophangen.

Toen de duisternis over de fruitstreek viel, was er nog één man die tevoorschijn moest komen: Compuphonic. De ietwat weelderige haardos - die we deze week nog interviewden - had er zin en speelde een heel sterke eindset. Zijn eigen nummer Sunset, Mouth Of Mouth (Audion), Full Circle (George FitzGerald), A Hold On Love (Erol Alkan), Cloud Generator (KiNK) of zelfs We Can't Fly (Aeroplane), het paste allemaal en de sfeer zat dan ook perfect. Veel gedans, veel gezwaai en vooral veel goede muziek. Gewelt nam nog een laatste keer over en sloot het feest af met Ain't Nobody van Rufus & Chaka Khan

Aan de locatie kan ongetwijfeld nog gewerkt worden, zo moest je met zwakke enkels toch wat opletten tijdens je danspassen. Maar op dat verwaarloosbaar minpuntje na zat alles meteen al goed. Drank, eten en sublieme housemuziek; wat wil een mens nog meer? Dit misschien: Lust Outdoor 2017.