Hideout Festival 2016: house van de bovenste plank

Van 26 juni tot 30 juni werd Zrce Beach in Kroatiëeen plaats waar clubs zoals Papaya, Noa en Kalypso gelegen zijn, omgetoverd in het Brits getinte Hideout Festival. Fuzz Magazine ging ook langs en zag er onder meer Hot Since 82, Skream, Eats Everything en Bicep. Voor herhaling vatbaar!

Zrce Beach klinkt bij velen wel bekend in de oren aangezien het gegeerde Sonus Festival er ook wordt georganiseerd. Op Hideout ligt de nadruk vooral op house, kennelijk razend populair bij het overwegend Engelse publiek. Verschillende subgenres zoals grime, techhouse en basshouse kwamen aan bod, maar de liefhebbers konden ook een streepje techno ontdekken.

Daarnaast werden er net zoals op Sonus Festival en Dimensions Festival in Kroatië ook verschillende boat party's georganiseerd, wat voor de meesten een memorabele en unieke ervaring opleverde. 

Dag 1: Op verkenning 

Na het inchecken in het appartement, een deftige maaltijd en een kleine busrit richting het festival, worden we ontvangen door een heuse lichtshow die je op mijlen afstand al kon gadeslaan. Het euforische gevoel wordt zo met elke stap richting het festival vergroot. We made it. 

We hadden het plan opgevat eerst een kijkje te nemen in elke club en begonnen zo in Kalypso, waar de gekke Elrow-kerels hun ding mochten doen. Het was er zo leuk dat we vergaten naar andere clubs te kijken. Voor het wisten werd het klaar en ging het feest door tijdens een te gekke sunrise. Genoten van de residents De La Swing en Lukas, genoten van de confetti, genoten van de sfeer! Tijd om te slapen. 

Dag 2: Sunny Hideout 

Tijd om in het Hideout-ritme te komen. Feesten van 16u tot 20u, eten, disconap en weer doorgaan van 23u tot 6u 's morgens. Het eerste dat ons opvalt is dat Zrce Beach er een pak mooier uitziet dan gisterennacht en ook de Engelse schoonheden die op het strand te vinden waren, konden ons bekoren.

We beslissen om even een kijkje te nemen naar Anotr, twee jonge Amsterdammers die dit jaar enorm aan het knallen zijn. Hun knaller Strobe werd onlangs gespeeld door Duke Dumont op het bekende EDC in Las Vegas. Ze brachten een set vol eigen producties die uitkomen op de dikste labels, zoals Santé en Sidney Charles' label Avotre

Na Anotr genoten we even mee van B. Traits, die zichzelf even voorstelde voor haar set en jammer genoeg de laatste climax van Anotr verpest. Maar voor de vele Engelse jongeren kwam haar set als een geschenk uit de hemel. Het publiek ging volledig uit zijn dak vanaf het moment dat de eerste diepere housebeats door de speakers knalden. Het volume lag ook duidelijk een stukje hoger, wat de sfeer nog meer bevorderde. Een leuke overgang van house naar techno zorgde voor de perfecte opwarmset voor Alan Fitzpatrick, die later het beste van zichzelf zou geven. 

Dag 3: Paradise 

Deze dag kon niet stukgaan. Een dag met onder meer Richy Ahmed, Jamie Jones, The Martinez Brothers, Patrick Topping en wAFF

We begonnen in Papayawaar de echte Main Stage was. Richy Ahmed begon er en scheurde de boel aan flarden. Ondertussen was er al een uur gepasseerd en nog steeds was geen teken van The Martinez Brothers, dus ging Richy maar door. Ondertussen begon de honger te knagen en gingen we een hapje eten. Eenmaal terug gevuld met uiterst gezonde voeding (pizza), zagen we de veel te lange wachtrij voor Papaya... Dit betekende voor ons dus helaas geen Jamie Jones. 

We besloten dan maar om een kijkje te nemen bij wAFF, die club Noa vulde met de beste, rollende basslines en een hele goede vibe. De dansende krullen achter de dj-booth gaven het goede voorbeeld voor het publiek, dat ook helemaal uit zijn dak ging. 

's Avonds gingen we voor het eerst naar Aquarius, waar held Hot Since 82 menig publiek een lading kippenvel bezorgde. Zijn hit Veins zorgde voor een epische publieksreactie, maar ook de nieuwe release van nieuwkomers OC&Verde, Maasai, dreunde door hart en ziel. Houd deze jongens in de gaten! 

Dag 4: Boatparty 

Ondanks het feit de tickets voor elke boatparty waren uitverkocht binnen het uur, hadden we toch het geluk om een paar tickets te scoren voor de Do Not Sleep Boatparty, gehost door Hector Couto en Darius Syrossian. Wat beloofde een hele mooie namiddag te worden, draaide uit in een grote teleurstelling. Door een slechte communicatie met de ticketservice waren er teveel tickets verkocht, waardoor de boot overboekt was.

De organisator probeerde het goed te maken door ons op de volgende boot te zetten, waar Eats Everything zijn ding zou doen. Klinkt helemaal niet slecht, zou je denken! Maar niets was minder waar. Aangezien Eats zijn vlucht had gemist, kwam Jasper James in zijn plaats draaien. Maar helaas is Jasper James niet van het kaliber zoals de eerder genoemde dj's...

We besloten er het beste van te maken, en gingen aan boord voor een 3 uur lange reis vol leuke deuntjes die perfect waren voor de Kroatische zonsondergang. Denk maar aan Dope van ButchMusic is the answer van Danny Tenaglia en de Mercury rework van Cajmeres Brighter days. 

Toen het donker werd, was het tijd om Skream te begroeten op ElrowDeze man drukte zijn stempel en zette een te gekke set neer. Toen hij Stuff In The Trunk van de Martinez Brothers samenvoegde met Def van Latmun, verloor iedereen de controle en stont de tent in brand. Over Latmun gesproken, geen set passeerde zonder enige plaat van deze kerel te horen!

Hoe het verder ging tijdens Skream zijn set kan je hier bekijken: Pure Elrow-madness

Dag 5: Last but not least 

Als afsluiter stond er ons een gemene line-up te wachten in PapayaHot Since 82 kreeg de eer om er 'Knee deep in Croatia' te houden en nodigde daarbij Santé B2B Sidney Charles, Andhim en Joris Voorn uit. Een heerlijke resem knallers zorgden voor een onvergetelijke namiddag.

Wanneer Joris Voorn naar het publiek luisterde en even door de vingers keek om toch nog dat ene laatste plaatje op te leggen, koos hij voor zijn remix van Ultra Nate - Free, Just perfect. We verlieten Papaya met een glimlach en keken uit naar een laatste Elrow-avond, waar Eats Everything en daarna Jackmaster het festival zouden afsluiten. 

In de avond gaven we de kans aan Flava D om ons hart te trachten veroveren met haar snelle basslines en jackin' house. Jammer genoeg vond Club Aquarius het nodig om het volume veel stiller te zetten, waardoor de lagere frequenties ons niet bereikten. Gelukkig kregen we de kans om naar Noa te ontsnappen om er Bicep aan het werk te zien! Tijdens het binnenkomen hoorden we al de eerste tonen van hun remix van Isaac Tichauer. Een golf van euforie overspoelde ons toen de stem Higher Level constant herhaalde. Wat een schijf. Wat een set. 

Eenmaal aangekomen in Kalypso-Elrow, waren we net op tijd om de energieke Eats Everything aan het werk te zien. Episch zou licht uitgedrukt zijn, gezien de goedgeluimde vent uit Bristol het beste van zichzelf gaf. Leuke bootlegs, vocal-teasers en zware klappers zorgden voor een onvergetelijke set.

Tijdens zijn bekendste werk Let's Go Dancing volgde het publiek de lyrics graag mee. Jammer genoeg was er een probleem met de mixer, want elke keer wanneer hij het booth-kanaal stiller wou zetten om te praten tegen een aanhankelijke backstage-ganger ging de muziek door de master ook beduidend stiller. Eats sloot af met de klassieker Fantasy in de Def club mix, waarna Jackmaster de dj-booth overnam. 

Erna was het tijd om naar huis te gaan, met een hart vol goede herinneringen. Eén iets weten we zeker: hier zien ze ons nog terug!