Dour Dag 1: Netsky walst Dour-weide volledig plat

Geen modder op Dour Festival 2016! Enkel maar goeds dus op de eerste dag – preparty – van Walloniës mooiste. Zeker als je weet dat de drukte in tegenstelling tot vorig jaar enorm meevalt. Geen uren in de file staan en geen modder tot op onze knieën, deze Dour-editie is eigenlijk nu al geslaagd, mede door Booka ShadeIn White Rooms waarmee we aan het treinstation verwelkomd worden.

De organisatie had eerder al laten weten dat ze hun festivalterrein gingen vergroten zonder meer volk toe te laten. Opnieuw, na het fileleed van vorig jaar is dat geen overbodige luxe. Ook The Last Arena – vanaf nu gewoon mainstage genoemd – kent dit jaar een andere oriëntatie. Het is dus gedaan met rustig van concerten meegenieten met een Leffe Neuf vanuit de Special Beers arena. Jammer.

Met een exclusieve Belgische passage van Netsky’s liveshow is het al meteen een hoogdag. Maar voor het zover is pikken we de andere concerten nog even mee. Het merkwaardigste daarvan is La Colonie de Vacances dat het enige plaatsje in Jupiler Dance Hall opeist. Het publiek wordt omsingeld door vier kleine podia waarop drums, keys en gitaren pronken. Dit belooft iets geweldig te worden.

Harde rock, dames en heren. Terwijl voor elke minipodium een moshpit ontstaat denken wij rustig het onze van deze onsamenhangende herrie. We moeten het enkel doen met de monitors die richting het publiek gericht staan. Geen algemene master dus of mixer die ervoor kan zorgen dat de vier minibandjes synchroon blijven. Een gedurfd project en leuke randanimatie, maar muzikaal nihil.

Dan kunnen we het zootje ongeregeld van Jungle By Night beter smaken. Een instrumentale brassband met funk en ska die het geweldig vindt om de kaart van de typerende “DOUREUUUH!”-kreet volledig uit te spelen. De man aan het houten orgeltje en de acid-input aan het slot maken van dit concert één groot dansfeest.

Waarom een klucht zoals Salut c’est Cool een plaatsje krijgt op de mainstage tijdens primetime is ons een raadsel maar het Franstalig publiek lust er blijkbaar wel pap van. Radio Topkaas op de mainstage van Pukkelpop zou het Vlaamse equivalent zijn van dit ‘concert’ met een deejay en vier kwajongens die zich amuseren met kartonnen dozen en plastic zakken. We hebben niet meer volk gezien op een scoutsfuif, maar wel al betere acts.  

Maar genoeg tijd verspild, het is Netsky-time! We weten al jaren dat het geluid op The Last Arena van Dour niet goed is, dus we liggen er ook niet meer wakker van. Toch is het jammer om horen dat de kwaliteit van de concerten ópnieuw in het gedrang komt door het geluid. Van delay-torens om je volume te verspreiden hebben ze bij Dour nog nooit gehoord.

Gear-gewijs heeft Boris Daenen voornamelijk keyboards meegenomen die zo staan opgesteld dat het publiek er zeker van kan zijn dat alles live gebracht wordt. Boris wordt bijgestaan door een extra toetsenier, cultfiguur Michael Schack – ook gekend van Milk Inc. – aan de drums, zangeresjes Sheri en Paije en de altijd enerverende MC Script.

“Somebody scream! Somebody put a hand in the air! Somebody do this, somebody do that …”, alsjeblieft Script, stop met “somebody” te zeggen. Of beter nog, hou je mond. Het eerste concert waarbij een MC een meerwaarde betekent moeten wij nog tegenkomen.

Er is veel show bij Netsky. De sambadanseressen tijdens Rio worden zeer goed onthaald maar het is vooral de CO2 en vuurshow die indruk maken. Qua setlist is het een echte festivalshow met naast Rio ook klassieke hitjes zoals Come Alive, Iron HeartEveryday en Love Has Gone. Onze hoogtepunten? De gevarieerde intonatie en synthsolo’s tijden Everday en uiteraard Puppy, altijd Puppy.

Dour Festival 2016 is officieel van start gegaan. En hoe?