Dekmantel Festival 2016 - Dag 2: serre spat uit elkaar (6/08)

Als we iets na de middag weer over de paden van het Amsterdamse Bos lopen, dringt het besef tot ons door. Dekmantel is veel meer dan enkel en alleen een festival. Dekmantel is een schreeuw van de meerwaardezoekers onder een nieuwe generatie muziekliefhebbers. Een schreeuw van jongeren die niet meer tevreden zijn met steeds dezelfde standaard tech-house, techno of speedcore sets. Dekmantel bepaalt nu de koers die vele andere festivals binnen twee jaar pas zullen ontdekken. 

Genoeg met lieve woordjes gegoocheld, tijd om opnieuw te dansen. We trappen dag twee opnieuw af op de gezellige Selectors Stage. Tussen de bomen spelen Penderstreet Steppers Beautiful Swimmers er een aanstekelijke houseset. Het viertal uit Canada en de VS amuseert zich kostelijk achter de draaitafels. Of er nu vier, vierenveertig of vierhonderdvierenveertig mensen staan te dansen, deze jongens zal het een worst wezen. Ze doen waar ze goesting in hebben en dat blijkt toevallig ook exact te zijn waar het publiek goesting in heeft. 

Zoals eerder vermeld is Dekmantel veel meer dan een festival, het is ook een platenlabel. Eén van de jongens die op dat label plaatjes uitbrengt, is de uit Denemarken afkomstige Natal Zaks oftwel Central voor de vrienden. Deze ietwat mysterieuze kerel laat de Boiler Room Stage al vroeg vollopen en bewijst naast een uitmuntende producer ook een noemenswaardige dj te zijn. Na een uur geeft hij het roer van het Dekmantel-schip (dat tevens op kruissnelheid vaart) door aan een andere Scandinavische platenridder Samo DJ

Allemaal tof zo de Zweedse labelbaas van Born Free Records aan het werk zien, maar ondertussen staat de Greenhouse Stage zowat letterlijk en figuurlijk in vuur. Honderden dansende enthousiastelingen kijken er met een verliefde blik naar The Black Madonna.

Qua looks doet ze ons niet direct aan Nina Kraviz denken, maar ze is zeker en vast ook niet vies van een Belgische danceklassieker. Moscow Diskow van legendarische electro-popband Telex galmt er door de Funktion One-speakers. Wanneer de, in tegenstelling tot haar naam doet vermoeden, blanke verschijning tussen al het house- en discogeweld door The Bells van Jeff Mills durft op te leggen, schiet er van de serre niets meer over.  

Zwetende lichamen hebben nood aan verse energie. Laten we eens degelijk eten voorzien op een festival moeten de jongens van Dekmantel gedacht hebben. Een arsenaal aan hippe foodtrucks zorgt voor een eetervaring op een even hoog niveau dan de muzikale genialiteit. De Nederlanders slagen er zelfs in om 'een bakje patat' te serveren dat qua kwaliteit even ver boven de platte 'Original Belgian fries' vanop Tomorrowland staat dan Moderat boven Milk Inc.

Met onze 'patat' in de hand luisteren we naar een gedateerde set van Tale Of Us. Het Italiaanse duo vertikt het duidelijk om naar nieuwe muzikale diepgang te graven. Soms is het toch eens nodig om een 'winning team' aan te passen heren, vraag dat maar aan Louis Van Gaal. Juist op tijd wordt het lichtjes geblesseerde duo naar de zijlijn geroepen en wordt er voor een controlerende middenvelder gekozen bij team Dekmantel. Sterspeler Dixon neemt zijn wat in slaap gewiegde ploeg direct op sleeptouw en weet meer dan één hattrick te scoren. Vergeet Messi en Ronaldo, Dixon is de beste van deze generatie.