Nico Morano absolute winnaar op After Hype Open Air (27/08)

Overdagfeestjes met kwaliteitsmuziek, een welgesmaakt concept. Zeker als er zeven zonnen schijnen zoals afgelopen weekend op de tweede editie van After Hype Open Air in het rustieke Waasland. Organisator Interface en de zijnen toveren een stuk gazon in de middle of nowhere om tot een gezellig festijn met alle voorzieningen van doen. Het resultaat is een dag vol kwalitatieve housemuziek die af en toe een uitje maakt richting techno, trance en rave. After Hype, we zijn vertrokken.

Een stevige houseremix van The Temper Traps Sweet Disposition is het waarmee we verwend worden als we het festivalterrein oplopen. Interface trekt zijn eigen festijn rustig op gang met enkele houseparels terwijl de eerste bezoekers hun intrede maken. Wat meteen opvalt is het groot en proper in elkaar gestoken podium, voorzien van moving heads, lasers, stroboscoop, mistmachine en een kwalitatief geluidssysteem van het Belgische Audiofocus. Het gezellig terrein is ook goed ingericht met zitzakken en parasols om de overdaad aan zonneschijn op te vangen. Het is meteen duidelijk, we gaan ons hier goed hebben.

Met Ruede Hagelsteins Soul Dynamic als laatste wapenfeit overhandigt Interface de knoppen aan Amerlegna. De Duffelaar van de Deep House Belgium -familie gaat verder op het elan van de diepere house en laat hier en daar wat Oosterse invloeden in zijn set sijpelen. Zijn overgangen zijn via software en controller feilloos en de man vuurt de betere Ibiza clubhouse zoals Claptones In The City en Luca Ballerini’s Orizzonte op ons af.

De hoge tonen klinken soms wat scherp in de oren en opeens valt het op dat het volume zo hard staat dat je nauwelijks iets kan zeggen tegen je buurman. De PA heeft dat ook door en na verloop van tijd komt daar verbetering in en wordt het kwalitatieve geluidssysteem perfect afgesteld op het aanwezige publiek. Amerlegna zelf verbreedt de housewereld richting trance dankzij Taras Van De Voorde en techno via Pig & Dan. Geweldig opbouwende set.

Spic & Span, het daaropvolgende dj-duo dat geen onbekende is in La Rocca, is wel blij met die techno-invloeden en bouwt daarop dan ook verder. Jammer genoeg moet de tot nu toe steeds melodieuze muziek plaatsmaken voor de afgevlakte variant ervan. Het resultaat is de typische undergroundsound die tegenwoordig zo populair is met heel veel bas maar weinig tot geen melodie. Aan het slot herpakt Spic & Span zich met remixen op Fatboy Slims Star 69 en Green Velvets Flash, Romboy en Bodzins Atlas, Frankey & Sandrino’s Acamar en het geweldig zweverige Solitary Daze van Ananda en Plex.

Ondertussen is het smullen geblazen aan het pas geopende eetkraam met verse pizza’s en wraps terwijl Q-Bix de Pioneers controleert. De man zelf amuseert zich duidelijk en voorziet het toestromende publiek van een sterk opbouwende en meeslepende set waarin de bas centraal staat. Q-Bix legt platen op van lange duur en met een vrij repetitief karakter, zónder dat het stoort. Een voorbeeld? DJ Le Rois Mont Blanc.

Wanneer Caspar - met referenties bij KetaLoco, Tomorrowland en Thé Dansant - aan zet is, loopt naast de chill-area’s nu ook de dansvloer volledig vol. Dat is vrij laat, als je weet dat After Hype toch al zo’n zes uur bezig is. Zelfs met zeven zonnen is het moeilijk om een overdagfeest vroeg op gang te trekken. Dat is een universeel probleem, zeker bij evenementen die zo vroeg al beginnen. Als je weet dat je toch een aardige duit inkom moet neertellen is dat toch een jammere zaak. Een boodschap voor volgend jaar, onder de middagzon dansen is zalig, kom-op-tijd!

Maar de sfeer zit goed, zeker wanneer het publiek zich kan amuseren met strandballen terwijl Caspar klassiekers oplegt zoals Sam Paganini’s Chocolate en Julian Jeweils geweldige Air Conditionné. Met Pressure raakt de Leuvenaar ook even de wondere wereld der trance aan en met een opzwepende en melodieuze set weet Caspar het voltallige publiek volledig mee te krijgen. Zeker één van de betere sets op deze editie van After Hype.

Headliner Nico Morano doet daar nog een schepje bovenop en integreert met Camy’s Night Of Freedom op subtiele wijze ook al wat trance in zijn set. Een fenomeen dat we vandaag al enkele keren zijn tegengekomen en enkel maar kunnen aanmoedigen. Met referenties als Atmosphere Records, KetaLoco, Tomorrowland, Deep House Belgium, Laundry Day, La Rocca, Ostend Beach, Ampere, Decadance en ga zo maar door is het logisch dat de ervaren rot geen enkele moeite heeft om de volle dansvloer in vuur en vlam te zetten.

Terwijl de zon ondergaat en de belichting tot leven komt serveert Morano nog enkele pareltjes zoals Hunzed en StavesSynesthesia en de geweldige Bicep remix van Isaac Tichauers Higher Level. Ongetwijfeld de beste set van het festival.

Na zijn rustige warm-up mag organisator Interface bewijzen dat hij ook kan afleveren voor een door Nico Morano opgezweepte feestbende. De zweefmelodieën waar we Interface ondertussen al van kennen laten even op zich wachten maar via JeurgensLove It komen ze dan toch boven drijven. Een prachtige plaat die een charme-offensief van klassiekers inzet zoals Audions Mouth To Mouth - die we vorige week nog live zagen op Pukkelpop -, Oxia’s Domino en Traumers Hoodlum.

Tegen het slot schakelt Interface een versnelling hoger en vindt via techno en Sam Paganini’s Rave de weg naar échte rave zoals deze geweldige klassieker van Emmanuel Top. Een mooi gespeelde thuismatch voor Interface, enkel jammer van de kleerkast naast hem die de show probeert te stelen op het podium.

Ondertussen is After Hype nog het enige lichtpuntje in het pikdonkere platteland van Bazel en zetten Bollen & Fichtner - gekend van Café d’Anvers en Tomorrowland - en vriend aan huis Sascha een nachtelijk slotoffensief in. Een slotoffensief dat vooral bestaat uit opzwepende techno en op het einde zelfs enkel maar rave en retro zoals deze van Monotone. De zon is onder, en dat blijkt ook zo aan de muziek. Wat een feest!

After Hype, graag tot de volgende.

Coverfoto © Serge Brahimi