Jameszoo @ AB: doldwaze improvisatiejazz (18/11)

De Nederlander Jameszoo (zijn moeder mag hem Mitchel Van Dinther noemen) is een beetje een weirdo. Een weirdo, maar tegelijk ook een muzikaal genie. Dat vertaalde zich eerder dit jaar in Fool, een uitstekend album op Brainfeeder van Flying Lotus. Maakt hem net dat tikkeltje aangenamer om naar te luisteren dan nonkel Patrick die in UFO's, chemtrails en andere samenzweringsbullcrap gelooft. Genoeg redenen dus om op een winterige vrijdag de hoofdstad in te trekken voor een rondje elitaire jazz-zelfgenoegzaamheid van een stelletje langharig werkschuw tuig. 

Met vier stonden ze op het podium van de Ancienne Belgique. Een kwartet met, moet gezegd, geweldige muzikanten. Van Dinther zelf, die op geheel eigen wijze een Prophet 6 en een batterij effecten mocht mismeesteren, Niels Broos op keys, Frans-Petter Eldh op bas, en de geweldige Richard Spaven op drums.

Openen deden ze met Flake, ook de eerste track van het eerder vernoemde Fool. Nerveuze en weirde electronica, synths zacht als boter en abstracte drums, zetten de toon voor de rest van het concert. Je kon er niet rond: hier waren uitstekend geschoolde muzikanten aan het werk. 

Tegen de tijd dat het ongemeen funky Flu passeerde, gingen meerdere hoofden voorzichtig in de vier windrichtingen wiegen. Dat is ongetwijfeld een vrucht van het zichtbare plezier die de heerschappen haalden uit het spelen en improviseren op de muzikale thema's die ze op plaat hadden vastgelegd.

Een nummer van Jameszoo is in principe nooit af, zo leerden we die avond, het is in constante evolutie. Een album is slechts een verzamelde momentopname. Zo gingen Broos en Spaven stevig loos tijdens een climactische opvoering van Crumble. Frans-Petter vond het allemaal prima en zorgde ondertussen voor een fundament waar de muzikanten op konden terugvallen.

Uit chaos put je schoonheid en coherentie. De set was een wirwar van bevreemdende geluiden, opstandige ritmematen, en andere tegendraadse muzikale elementen. De ene keer vurig funky (in Crumble), de andere keer zalvend en zacht (zie Lose), maar nooit minder dan fucking interessant. Er zijn slechtere manieren om je vrijdagavond door te brengen in Brussel. Een hellhole it ain't.

Ontdek meer...Event
Artiesten in dit artikel