BeraadGeslagen in Het Depot: ontoegankelijkheid troef (21/01/17)

BeraadGeslagen, dat is de optelsom van Fulco Ottervanger (STADT) en Lander Gyselinck (drummer van STUFF. en laureaat van de Vlaamse Cultuurprijs voor Muziek 2015). Vrijdagavond 20 januari in De Foyer - lees: de cafetaria - van Het Depot in Leuven kroop het duo uitzonderlijk uit het hol waar ze hun fantasieën naar eigen zeggen al 10 jaar lang in het geheim bezigen.

Hun eerste EP, met de toepasselijke naam BeraadGeslagen, bevat evenveel diversiteit als de Brusselse Marollen. Zo herkennen we uiteenlopende symptomen van jazz, noise, trap, hiphop en zelfs kleinkunst. Het sérieux waarmee de twee naar buiten treden, wordt glashelder gereflecteerd door de namen van de nummers. Of verwacht u veel ernst van composities die Het Alles, Suikerbeat of The Peep heten?

Zowel het voor- als naprogramma werd verzorgd door de Leuvense local Moodprint uit de Tangram-stal. Hij had de behoorlijk ondankbare taak om als dj de zaal op te warmen voor een live optreden, met een meerderheid van aanwezigen die zelfs niet door had dat er effectief een persòòn plaatjes aan het draaien was. Van een party was dan ook weinig sprake, maar aan de excellente platenkeuze heeft dat alvast niet gelegen.

Het optreden van BeraadGeslagen, alors. Eerste indruk: raar. Tweede indruk: heel raar. Het relatief lage podium en de lange, smalle zaal hebben er wellicht niet aan geholpen, maar de muur tussen muzikanten en het publiek liet zich bijzonder moeilijk slopen. Na een vijftal minuten respectvolle stilte begon achteraan in de zaal het eerste geroezemoes. Aanvankelijk werd dat gelukkig nog overstemd door het kabaal op het podium, maar vanaf hit Suikerbeat behaalden de praters - ondanks het frequente geshhhhhh van enkele doorbijters - definitief de overwinning in de decibelstrijd.

Dat lag niet uitsluitend aan het gebrekkige concentratievermogen van het nochtans talrijke publiek. Het duurde immers een vol half uur alvorens het duo een eerste keer op kruissnelheid kwam en de hoofden van de menigte aan het knikken kreeg. Om de herwonnen aandacht meteen weer de nek om te wringen met één van de vele slepende en onbestemde intermezzo's, die zelden het gevoel gaven meer te zijn dan een tussendoortje in afwachting van the real deal. 

Dit patroon van opbouwen en abrupt stoppen was wellicht het voornaamste euvel van de set. Dat er af en toe gas wordt teruggenomen is in se geen probleem - reculer pour mieux sauter, enzo. De onevenwichtige verhouding, met de opflakkeringen die zwaar in de minderheid waren, was dat echter wél, zeker bij muziek die sowieso al minder toegankelijk is. In plaats van het huidige uur plus drie kwartier had de set volgens ons dan ook gerust de helft korter gekund.

We mogen ons natuurlijk niet helemaal verliezen in negativiteit. De live performance was lovenswaardig. De spelvreugde van het duo werkte aanstekelijk. Buitengewoon sterk op elkaar ingespeeld ook, getuige de vele en vlekkeloze improvisaties. De tongue-in-cheek vocals verrasten, nu eens Nederlandstalige parlando, dan weer zweverige wartaalkreten. De set-up - die zee van instrumenten! die kerstverlichting! - was origineel. En zowel voor synthesizer- als voor drum-adepten kwam er héél wat lekkers uit de speakers.

We zagen een plezant en interessant experiment door twee doorwinterde muzikanten, maar aan het einde van de rit bleef ondergetekende op zijn honger zitten. En dat was helaas niet alléén te wijten aan de afhaalchinees die voor het optreden zolang op zich liet wachten dat er geen tijd meer overbleef om te eten.

Foto: © Sanne Gommers

Ontdek meer...Event
Artiesten in dit artikel