Thievery Corporation @ Ancienne Belgique (04/03)

Op 4 maart kreeg de Ancienne Belgique bezoek van Thievery Corporation. De legendarische Amerikaanse band bestaat meer dan twintig jaar, en dat moet gevierd worden. Na een goede babbel met Fuzz Magazine trok het gezelschap het podium op. 

Een sidderend gejuich ontsnapt aan het uitverkochte Ancienne Belgique wanneer Eric Hilton achter de panelen kruipt en Rob Garza zijn gitaar vastneemt. De beat van Jeff Franca verovert de zaal en de geweldige bassist Ashish Vyas pikt er meteen op in. Ashis weet hoe hij een show kan maken van zijn bas-spel, maar het zijn percussionist Frank Orrall en sitarist/gitarist Rob Myers die laten uitschijnen dat de rode zaal aan het Brusselse centrum zich een stuk meer richting het Oosten bevindt. 

Wanneer Garza de gitaar neerlegt en naar de synths grijpt komt Natalia Clavier het podium op. Vanaf haar eerst woorden slaagt ze erin om het publiek in een andere staat te kregen. Met Until The Morning (2010) zien we Thievery terug hoe we ze drie jaar geleden met Saudade even niet anders konden voorstellen: geweldige klankfragmenten waar een rustige vrouwenstem boven zweeft.

Tracks als deze komen nog veel vaker aan bod. En we worden ze helemaal niet beu. Dat zangeres Loulou Ghelichkhani ook nog een poging Nederlands doet en vloeiend Frans spreekt en zingt krikt het gezamenlijke moraal nog eens wat op. We zien dat op de zweverige bossa nova-achtige muziek een ander publiek op zijn hoogtepunt komt.

En even later zitten we al weer helemaal te dansen met de Jamaicaanse vibes die Notch naar het podium vergezellen. Met True Sons of Zion spelen ze nu voor het eerst een nummer van hun nieuwe plaat, The Temple of I & I. Hiervoor gingen de heren voor een tijd naar Jamaica om inspiratie op te doen. En dat die inspiratie geloond heeft zien we aan de energie waarmee het reggaenummer de AB overstroomt. 

We gaan in diezelfde sfeer verder wanneer de Jamaicaanse schone Racquel Jones het podium betreedt voor de geweldige dancehall track die Letter to the Editor is. Ook Mr. Lif passeert enkele keren om het beste van zijn mc- en rapskills te laten zien. Het publiek participeert maar al te graag in zijn interactieve lijnen en met Ghetto Matrix overtuigt hij ons nog maar eens hoe goed hun laatste album wel niet was.  

Ook Thievery trip-hopklassiekers als Lebanese Blonde werden gespeeld en erg goed onthaald door de dorstige toeschouwers. Jammer genoeg misten we de twee downtempo pareltjes van het nieuwe album (Let The Chalise Blase en The Temple of I & I) wel. Maar ja, het is natuurlijk ook gewoon moeilijk om een selectie te maken van twintig jaar aan creativiteit. En toegegeven: voor een volgepakte Ancienne Belgique zat de trackkeuze helemaal snor.

 

En zo ging het verder. We blikken terug op een concert waarvan het leek alsof we de hele wereld gezien hebben: een gevarieërd publiek dat danste op Oosterse en Westerse elektronische muziek. De Amerikanen speelden zo'n 20 nummers in bijna 2 uur. Van hun tiende plaat, The Temple of I & I, tot knallers uit hun eerste albums. Het werd een onvergetelijk concert.

Ontdek meer...Event
Artiesten in dit artikel