Paradise City - Dag 1: duurde een festivaldag maar langer (23/06)

Afgelopen vrijdag was het eindelijk zover: de aftrap van het (voor ons althans) fel geanticipeerde Paradise City. Het is inmiddels al de derde keer dat dit evenement doorgaat in het idyllische Steenokkerzeel. De groei van dit evenement is op zijn minst indrukwekkend te noemen, waar er vorig jaar nog 6.000 bezoekers waren verwachten de organisatoren er nu al een goede 13.000. 

Paradise City onderscheidt zich van andere festivals omwille van de talloze initiatieven die ze ondernemen om zo groen mogelijk te draaien. Dit op zich is al bewonderenswaardig, voeg hier nog een pracht van een line-up aan toe en je krijgt een festival dat wij niet zouden willen missen. Afgelopen vrijdag (23 juni) zakten wij dus af Steenokkerzeel voor dag 1!

Meteen als je toekomt wordt je ondergedompeld in de heerlijke sfeer van dit festival. Gelegen aan het Chateau de Ribaucourt en omgeven door bos, velden en water is Paradise City met voorsprong éen van de gezelligste festivals die wij al hebben meegemaakt. Het mag duidelijk zijn dat de organisatoren hun uiterste best gedaan hebben om er iets mooi van te maken. 

Uiteraard moet er ook gedanst worden, dus na een uitgebreide inspectie van de talloze vegetarische eetkramen zakten wij af naar de Ketaloco stage voor Miotti & Ramioul. Deze stage was nog redelijk leeg, desondanks kregen ze het publiek, makkelijk op hun hand met enkele rake platen, zoals Haunting van Einmusik.

Omstreeks 9 uur besloten wij om een kijkje te gaan nemen bij Robag Whrume aan de Love Stage. Aan deze stage stond er al heel wat meer volk. Het ondergaande zonnetje dat op het Chateau de Ribaucourt scheen in combinatie met Fluke van Rampa bezorgde de festivalgangers al een prachtmoment.

Opnieuw naar de Ketaloco stage, waar het volk ondertussen ook was toegestroomd en Caspar & Don Cabron aan een energieke set begonnen waren. Wij waren nog net op tijd om de Matador-remix van Oxia's klassieker Domino mee te pikken en het enthousiaste publiek werkte meteen aanstekelijk. 

Na Caspar & Don Cabron was het tijd voor de Brusselse legende en Fuse-resident Pierre, die het dolgedraaide publiek verwende met een gevarieerde platenkeuze. Een plaat die bij ons is blijven hangen is Cape Coast van de Duitser &ME. Deze was ondertussen op de Love Stage aan het draaien, en tegen het midden van Pierre's set besloten wij om daar eveneens een kijkje te gaan nemen.

We zijn uiteindelijk niet meer weg geraakt van de Love Stage, waar &ME ons nog trakteerde op platen van onder andere Julio BashmorePatrick Chardronnet en uiteraard zichzelf. Zijn eigen Avalon was voor ons het hoogtepunt van de set. Dat nummer heeft hij in zijn laatste radioshow al eens laten horen!

Om 12u was dag 1 afgelopen, wij zakten voldaan terug af naar Brussel en het enige negatieve dat wij kunnen bedenken over dag 1 van Paradise City is dat het langer had moeten duren, op naar dag 2!