Rock Werchter - Dag 1: Mura Masa, kettingrokers en headbangen (29/06)

Heel België staat weer even stil bij aanvang van het gigantische festival op de Werchterse weide: Rock Werchter. En het is er aan te zien. De bussen vanuit Leuven naar de festivalweide vertrekken constant en de lange rij vanaf het Martelarenplein beweegt goed door. Zo zien we al direct hoe de productie van het festival tot in de puntjes uitgewerkt is. Eenmaal toegekomen op de festivalweide lijkt alles toch nog rustig.

We starten onze dag bij de mainstage waar Prophets Of Rage aanvangt. De band bestaat uit de instrumentalisten en speelt dezelfde nummers als Rage Against The Machine maar zanger Zack de la Rocha wordt vervangen door twee rappers (oude bekende van Public Enemy en Cypress Hill) en een DJ, ook bekend van Public Enemy. De grondleggers van de rapcore passen misschien niet helemaal in het Fuzz-kader, maar de manier waarop gitarist Tom Morello gitaareffecten gebruikt, om maar te zeggen dat we de gitaar er niet altijd meer in hoorde, deed ook ons kwijlen.

De "break-down" naar Insane In The Brain van Cypress Hill, waarbij de instrumentalisten het podium even verlaten, wordt ook door de rockfanaten die ons omringen behoorlijk gesmaakt. Hoera voor een brede muziekwaaier! Ohja, aan de achterkant van Morello's gitaar stond het al breed uitgesmeerd: Fuck Trump. We hebben het voorgevoel dat we dat lachtertje nog vaker gaan zien dit weekend. 

Dan is het de beurt aan de popsensatie die Lorde voorstelt in de Barn. De Nieuw-Zeelandse schone bracht niet zo lang geleden haar nieuw album Melodrama uit. Dat laat ze duidelijk blijken en de meeste van de liederen komen van haar uitstekende nieuwe album, maar uiteraard passeert ook megahit Royals de revue. Met haar nieuwe album ging ze serieus de meer donkere, elektronische kant van de pop op en live komen die diepe beats prachtig tot stand.

De band rond het charismatische echtpaar Win Butler en Régine Chassagne vangt vijf minuten later aan op de mainstage. Arcade Fire's concert op Best Kept Secret twee weken ervoor werd door medejournalisten fel begeerd en dat maakt ons toch erg benieuwd naar datzelfde op Werchter. Het samenspel tussen het echtpaar is inderdaad wel heerlijk te noemen. De songs van de groep variëeren van unieke rocksongs tot electrorock inclusief opzwepende synths tot disco en nog veel verder.

Win is ook niet bang voor een vuil woordje of twee en dat smaakt het publiek wel. Zo passeerde de tweede politieke uithaal van de dag: "Fuck Trump for a thousand times" en de "motherfucker" die zijn tamboerijn bedoelt voor een klein meisje in het publiek even leek bij te houden zal er ook wel niet helemaal goed van geweest zijn.

Tijd voor onze portie ultratop. We wenden we ons naar de Barn waar de Chainsmokers al bezig zijn. Op de schermen zien we dat de menigte vanvoor voor drie kwart is opgebouwd uit jonge meisjes die, correct is correct, de tijd van hun leven lijken te hebben. Jammer genoeg kunnen de uitzichtloze beats en de verschillende genres ons niet zozeer bekoren. Het geheel al snel op een scoutsfeestje begint te lijken. Ja, die moeten natuurlijk ook aan hun trekken komen.

Gelukkig is er dan nog Mura Masa. Gewapend met een paar synths, een gitaar en wat cymbalen ging hij het gevecht aan om ons te doen bewegen. En dat deed 'ie maar al te goed. Zijn sound bracht het enthouisaste publiek naar boven en met zijn goede lading 808's en tonen die de hoogte in vlogen, kon niemand alle drops weerstaan. 

En dan is er nog zijn vriendin die alles nog dat tikkeltje beter maakt. Ze danst over het podium alsof ze ervoor gemaakt is en zingt/rapt er op los. Extra hard ging het publiek op hits als Firefly en Love$ick. Die enkele danchalltracks die er tussen zaten scoorden net iets minder, maar de massa slikte het als bier. En ook wij zien wel graag een beetje variëteit. Al bij al een topset, zijn debuutalbum komt 14 juli uit en wij zijn alvast razend benieuwd.

Hoe we na de scherpende gitaarsolo's van Morello (Prophets of Rage) op het idee kwamen om naar de prachtige popsongs van Agnes Obel te gaan kijken is ook ons een raadsel. Rond ons heen zien we bij de tragere nummers menig koppel hun ziel verbinden. Voor ons is het echter best flauw. Het hele concert wordt ook afgezwakt door het rumoerige publiek, dat volume mocht een stuk hoger gedraaid worden als je het ons vraagt.

Wanneer Imagine Dragons begint aan de mainstage, kunnen we toch een hoop enthousiasme bespeuren doorheen de goedgevulde weide. De stevige rockbeat waarmee de band met de sympathiek ogende man in zijn geruit hemd aftrapt, smaakt het publiek dan ook helemaal.

We horen een kritische rockfanaat iets verder op luidop denken: "zeer krachtig", even later gevolgd door "Ooh, een gouden gitaar!". Twee nummers later horen we dezelfde man anders blazen: "Wat een kutmuziek". En we kunnen het zelf niet beter verwoorden. Alleen een cover van Song 2 van Blur liet de weide even intens genieten.

De grote menigte liet de eerste dag nog op zich wachten. Op naar dag 2, waar we onder andere Radiohead, James Blake en Charlotte De Witte kunnen gaan bewonderen.