Is dat hier een feestje of een buskot? After Hype Open Air (26-08)

After Hype bouwt een wei in het Wase Bazel om tot een gezellig technofestival. Na het stallen van de stalen ros begeven we ons naar het festivalterrein. Qua omvang niet gigantisch, maar daarom niet minder mooi. De zon schijnt rijkelijk en de vodka-Red Bull staat koud. Vandaag op het programma: house en techno.

Loepzuivere beats van de handen van Pedro De La Rossa rollen uit de goede boxen en doen dienst als achtergrondmuziek voor het afwachtende publiek. Een echt technofestival kunnen we het nu nog niet noemen, aangezien we vooral rustige houseplaatjes voorgeschoteld krijgen.

Sascha neemt het over en ziet de feestneuzen stilaan toestromen. Ondertussen is ook Captain Flash gearriveerd. Hij vindt dat het terrein precies wat verklanderd – kleiner geworden - is en dat het misschien nog wat te vroeg is ’om te knallen’. Melodieuze house met een stemmetje blijft dus voorlopig de rode draad.

Onder het motto ‘proberen kan nooit kwaad’ tracht Captain Flash toch een eerste technoplaat op te leggen en dat lokt de curieuze danser richting de plankenvloer. Van lange duur is het echter niet want de kapitein verandert zijn route naar leuke house. Het is misschien allemaal wat vroeg voor de ervaren raver Flash, maar on danse!

De enige dame op het programma is Solina. Misschien niet zo groot van gestalte maar wel van persoonlijkheid. Deze zomer heeft ze absoluut niet stilgezeten en blijkbaar wat inspiratie opgedaan. Stephan Bodzin heeft de Belgische festivalzomer gekleurd met zijn vele passages (Forest 808, Cirque Magique, XOBE en binnenkort Laundry Day), en dat heeft Solina ongetwijfeld niet gemist.

Ze opent haar set met Singularity van Stebodz. Dat wil ook zeggen dat het tempo een flinke duik neemt, maar opbouw is alles. Terwijl de zon haar rituele duik achter de horizon neemt, trekt Solina het kot open met de klassieker Transition Six van Johannes Heil. Vanaf daar gaat alles in stijgende lijn totdat Acid Phase de rangen sluit. Ondertussen is het even wachten op Caspar. Hij heeft onderweg te kampen met vertraging en sluit dus iets later aan.

Bij aankomst trekt hij meteen het tempo naar beneden met Gotham van Ten Walls. Die trend houdt aan en het is een half uurtje wachten tot er weer wat schwung in komt. Vanaf dan is alles smooth sailing, en die boodschap is aangekomen bij een van de organisatoren: Interface.

De meest heroïsche intro van de avond krijgen we van Interface zelf. Hij heet ons uitgebreid welkom en begint aan z’n set. Het blijft veeleer rustig en droge knallers blijven uit, wat in goede aarde valt bij het publiek. Met klassiekers als Sorry I’m Late van Kollektiv Turmstrasse en Hoodlum van Traumer kan je niet veel verkeerd doen en het slaat dan ook aan. We blijven nog steeds wachten op de eerste volbloed techno-set, maar daar zal Vision Machine waarschijnlijk meteen verandering in brengen.

Vision Machine heeft de boodschap begrepen en speelt naar zijn goede gewoonte een sterke set. Hoewel de climaxen waarnaar hij opbouwt niet op uitbundig gejoel en getier worden onthaald, hangt er een zalig sfeertje in het publiek. De vele lachende gezichten tekenen de sfeer van After Hype Open Air.

De boys van Spic & Span sluiten deze editie van After Hype Open Air af. Het feestgedruis blijft gaan maar dunt toch rustig uit. Spic & Span trakteert ons op klassieke retro-schijven en schurende synthesizers, nostalgie troef. 

We onthouden vooral dat de rasechte technofanaat toch even moest wachten totdat de zon onder was, maar dat er ook geen haan naar heeft gekraaid. Het was zeker geen buskot jongens, laat dat duidelijk zijn. Volgend jaar opnieuw? Vaneigens!

Alle foto’s en video copyright Remco Thys.