STUFF. knalt even hard als verwacht in Muziekodroom (25/10)

Op de dansschool leren ze je om je podium steeds volledig te benutten. Bij STUFF. leren ze je om op elkaars schoot te kruipen, ongeacht de grootte van het podium. Dat dat hun passage in de Muziekodroom alleen maar ten goede kwam, staat buiten kijf.

De 5 heren stonden in een cirkel (al voor drie vierde ingenomen door een drumstel), dicht genoeg op elkaar om het zweet dat op hun voorhoofden verscheen na de eerste track al te ruiken.
We zijn het als elektronicaliefhebbers sowieso eerder gewend om een enkele dj te zien zwoegen achter de decks, laat staan zo'n rasechte muzikanten als STUFF.. Wat we wél gewend zijn, is artiesten die hun tracks live herwerken, een gewoonte die deze band zich ook eigen heeft gemaakt. STUFF. speelt alsof ze zich nog steeds in een jamsessie in de White Cat bevinden, waar de band zijn levenslicht zag. Uit deze illusie lijkt de band ook pas te ontwaken wanneer er een enorm applaus komt, wat een prachtig gezicht is.

Leuk spelletje voor wie zich verveelde tijdens het optreden (wie verveelt er zich tijdens een STUFF.-optreden!?): Raad welk geluid van welke muzikant komt. Geen simpele opdracht met een setting bestaande uit drummer, keys-speler, EWI-saxofonist, dj en bassist. Het was eerst en vooral het hele optreden zoeken naar Lander Ghyselinck's verborgen drumpads, die er uiteindelijk toch niet waren. Daarnaast produceert een EWI-saxofoon niet meteen de geluiden die je verwacht. Halverwege de set kwam je in de hallucinante situatie waarbij de saxofonist synthsounds produceerde en dj Mixmonster Menno voor de sax zorgde.

STUFF. mag dan een sterk samenhangende band zijn, drummer Lander blijft toch het paradepaardje. Het is een genot om te zien hoe hij zijn drums bespeelt met een sensualiteit en subtiliteit die je zeker niet verwacht bij zo'n robuust instrument. Zoals eerder gezegd krijgt hij de meest ongelooflijke geluiden uit zijn drumstel, maar ook z'n gevoel voor timing en volume is ongezien in het Belgische muzieklandschap.

De band tourt nog steeds met hun tweede album old dreams new planets, dus vanzelfsprekend passeerde hiervan heel wat tracks. Toch hoorden we ook heel wat onuitgebrachte tracks (of het tracks of ter plaatse verzonnen jams waren, was niet duidelijk). Twee extra hoogtepunten van deze topshow: Mixmonster Menno speelde de acapella van Omni's Raindrops, waarop de band hiervoor spontaan een passende instrumental voorzag. Als tweede was  de bijna telepathische overeenkomst tussen bassist Dries Laheye en Lander. Gedurende een halve minuut leek het alsof Lander in zijn eentje ook bas-samples aanstuurde, maar dan werd duidelijk dat deze gewoon live afkomstig waren uit de basgitaar, perfect getimed met de drums.

Om samen te vatten: STUFF. was exact wat we verwachtten én hoopten van hun optreden. Soms chaotisch, maar nooit té. Soms rustig maar nooit té. En steeds stevig, écht en goed.

Ontdek meer...Event
Artiesten in dit artikel