Live sets nemen over op 22ste verjaardagseditie van Kozzmozz (04/11)

10 years Labyrinth Club, Sam Paganini in Kompass, 22 years Kozzmozz, het beloofde een drukke nacht te worden voor de Vlaamse clubscène. Drie gerespecteerde organisaties die  topfeesten hielden op dezelfde nacht. Onze voorkeur ging naar Kozzmozz die weer een sublieme underground line up voor ons in petto had. Eveneens ook de meest uitgebreide affiche van de drie. FJAAK, UVB, Absurd en Peter Van Hoesen kwamen er live draaien in teken van het gestelde thema: Machine Powered Reality. De overige acts bestonden ook uit artiesten die wel raad wisten met hun machines. Zo kwamen onder andere Matrixxman en Speedy J nog over de vloer diezelfde avond. 

Er werd veel aandacht besteed aan Belgisch talent, en terecht. Het meerendeel van Belgische toppers viel te bezichtigen in de tweede zaal met namen zoals Trish Van Eynde, A. Brehme, Border One, Trixy en organisator Spacid.

Bij het toekomen kregen we een experimentele warm up set te horen van lokaal talent Border One. De tweede zaal werd iets later geopend door het duo Absurd. De "Berlijnse boyband" beter bekend als FJAAK nam over in de hoofdzaal met een live-set die veel weg had van hun recente Boiler Room in Tbilisi. Al snel kregen we één van hun bekendste platen Wolves te horen. Ook hun improvisatie van FACTs Against The Clock ontbrak niet aan de één uur durende vertoning. We hadden wel het gevoel dat op bepaalde momenten de low end te zwak doorkwam op de geluidsinstallatie in de hoofdzaal, wat op zich wel jammer was.

Matrixxman kon niet anders dan wat terugschroeven na deze geweldige prestatie. Wegens het contrast qua hardheid leek het alsof het even duurde voor hij in gang schoot maar dit werd volledig weggewerkt in het tweede uur. Hij bewees waarom hij regelmatig gevraagd wordt op de muzikaal serieuzere / excentriekere festivals zoals Dekmantel en DGTL. Er was weinig sprake van repetitieve kickdrums en we kregen een uiterst gevarieerde set voorgeschoteld.

Speedy J draaide eerder eentonig, de onregelmatige kicks zorgde wel voor wat afwisseling. Uiteindelijk wel een foutloze maar eerder ongedurfde set. We gingen terug een kijkje nemen in de tweede zaal waar Trish bezig was. Het geluid kwam er beter tot uiting en er was een betere sfeer aanwezig. De manier waarop ze Bang The Box van Slam mixt met industriëlere platen bracht ons weer volledig in de mood net zoals op de laatste Kowboys And Indians.

Na Trish keerden we terug naar de hoofdzaal want UVB stond op het punt ons te verwennen met een analoge industriële live set. De verscheurende distortion en kicks voelden al beter aan en de bass kwam ook veel beter tot zijn recht. Voor ons was dit samen met FJAAK het hoogtepunt van de avond. We sloten af met Trixy in DS9 die nog enkele beukers uit haar hoed toverde en de nacht tot een goed einde bracht. In de hoofdzaal vertoonde Spacid ten slotte nog enkele van zijn draaikunsten op Inigo Kennedy's Arcing.