Hoe relevant is Chromeo nog? - live @ AB (29/05)

Het Canadese electropopduo Chromeo komt binnenkort met een nieuwe plaat en daar hoort blijkbaar ook een nieuwe liveshow bij die vooral op de Amerika’s mikt. Europa passeren ze ook, met naast Amsterdam, Barcelona en Manchester ook Brussel op het menu. De Ancienne Belgique staat paraat - het voelt altijd als heerlijk thuiskomen - en Juicy ‘the Dj’ ook.

Een half uurtje de tijd krijgt Juicy - bekend van de Antwerpse Vice City-partijtjes en de livebezetting van TheColorGrey - om een aangenaam gevulde zaal warm te krijgen voor Chromeo. Zijn wapens? Funk en disco van de bovenste plank als daar zijn Patrice Rushens Feel So Real en Bounce, Rock, Skate, Roll van Vaughan Mason & Crew. De man neemt tijd om zijn zwart goud in elkaar te laten overgaan maar op een technische fout is hij niet te betrappen. Terwijl de live-opstelling van Chromeo in de achtergrond grootse dingen belooft, waant het publiek zich tijdens Juicy al op de Booth van Pukkelpop. Maar dan binnen, in het donker en zonder dronken pubers die je nummer komen vragen.

Een liveshow van Chromeo, wie komt daar tegenwoordig op een dinsdagavond nog voor buiten? Aan de gemiddelde leeftijd van het publiek te zien, gaat dat vooral om fans van het eerste uur. Fans van de tijd wanneer Chromeo nog kon surfen op de hype van de french touch van het Ed Banger-kamp en de electropunktijd in de beginperiode van knapen als Boys Noize en Digitalism. De jonge fans van het meer cheesy Chromeo - sinds 2014 - tekenen niet present waardoor de zaal goed gevuld raakt maar aangenaam blijft bij temperaturen tot dertig graden en meer. Wellicht zit de aanhang van het nieuwe Chromeo met hun neus in de boeken op dit moment.

“Chro-me-o, oh oh!”, de nieuwe liveshow van Chromeo start nog steeds op dezelfde manier als de allereerste, met publieksopzweperij en een boeiend lichtspel. Zoals wel vaker bij semipopulaire bands die na vier jaar je land nog eens bezoeken, zet het Canadese duo meteen een medley van hits in als geheugensteuntje. Met Come Alive en Somethingood neemt Chromeo ons meteen vier jaar terug en dankzij Bonafied Lovin weten we alweer waar het zoveel jaar geleden allemaal begonnen is voor David Macklovitch en Patrick Gemayel.

Het nieuwe werk van Chromeo kan op minder bijval rekenen bij het publiek, zelfs de singles van de nieuwe langspeler die al even onze radiostations inpalmen, doen het niet geweldig goed in de zaal. Mogelijk omdat die minder bekend zijn, maar Juice is ondertussen al langer dan een half jaar op elke ontspoorde café-avond te horen. Een betere reden is de generatiekloof tussen het oude en nieuwe werk van Chromeo. Vergelijk het met een Daft Punk dat tien jaar geleden met Alive rondtoerde en tegenwoordig samenwerkingen aangaat met pakweg The Weeknd. Chromeo is altijd al cheesy geweest, maar nieuwste hit Must’ve Been in samenwerking met DRAM klinkt gewoonweg als een kamplied voor al dan niet beloftevolle Chiromeisjes.

Maar het werkt live allemaal en Dave 1 en P-Thugg hebben echt wel iets te vertellen op het podium. De tracks worden wel gewoon via software gestuurd - op een bepaald moment zet die oen toch wel het verkeerde nummer op, zeker? - maar tegelijkertijd gebeurt er vanalles op het podium. Ze bewerken beiden synthesizers die steunen op lichtgevende genderneutrale benen en terwijl David de gitaren en sexy vocals voor zijn rekening neemt, zorgt P-Thugg voor de bass, de robotstem en de comic relief. In combinatie met een leger moving heads dat tactisch richting spiegelpilaren en Daves zilveren gitaar schijnt maakt dat van deze liveshow een echte beleving. Meesterentertainers.

Ondertussen gaan de zeer korte nummers die duidelijk allemaal geïnspireerd zijn door discomeester Nile Rodgers gewoon verder met Night By Night, Momma’s Boy, Over Your Shoulder, het nieuwe Bad Decision en One Track Mind. De electropunkfans worden op hun wenken bediend door stevige liveversies van Needy Girl en uiteraard Fancy Footwork.

De geweldige synthsolo van P-Thugg en de gebroken baslijn onder Tenderoni bewijzen dat Chromeo in feite nog meer kan brengen op een podium dan het tijdens de rest van de show doet. Ook laatste bisnummer Sexy Socialite heeft zoveel rock ‘n’ roll in zich dat we Chromeo’s samenwerking met DRAM al lichtjes vergeven hebben. Lichtjes.

Het is zonder twijfel een blij weerziens met de funk achter Chromeo. De vraag is of het Canadese duo nog relevant genoeg is om een afzonderlijke zaalshow te dragen. Misschien is het beter om de jongens mee te pikken op een zomerfestival waar je sowieso al een ticket voor had gekocht. Dan stellen ze nooit teleur.

Ontdek meer...Event Review
Artiesten in dit artikel