Pukkelpopreview #1: Booth

De programmeurs van het fantastische Pukkelpop kregen het drie jaar geleden in hun ster om de ondertussen legendarische Booth te lanceren. Het kleine openluchtpodium met deejays uit binnen- en buitenland die zich vooral bezig houden met disco, funk en house werd toen meteen een succesformule. Vorig jaar werd Booth zelfs groter gemaakt en ook dit jaar was dat eigenlijk nodig om de opkomst te dragen.

Het podium zelf straalt je m’en fous en onhandig gebricoleer uit. Jammer genoeg is dat niet enkel visueel, een kleine tik van een dronkenlap tegen het podium zorgt ervoor dat Juicy ‘The DJ’ zijn naald komt vast te zitten tijdens zijn deejayset op donderdagavond. Vraag je terecht af hoe zoiets zelfs mogelijk kan zijn op een festival als Pukkelpop.

Juicy laat zich daardoor niet van de wijs brengen en levert niet enkel de beste deejayset op Booth maar ook op het volledige festival. De sterkhouder van de Antwerpse Vice City-feestjes heeft zijn beste vinyl meegenomen naar Kiewit en weet ze ook nog erg handig door elkaar te werpen. Goed wat disco fever, funk, een streepje house en early electro met als lekkerste hapje Red Rack’Ems Wonky Bassline Disco Banger. Het zonnetje gaat ondertussen rustig onder.

Een dag later mag de grote Locked Groove het gezelligste podium van het festival afsluiten voor een gigantische mensenmassa. Eén van de weinige Belgen die een Boiler Room-passage op zijn naam heeft staan, draait niet met het zwarte goud maar snapt ook wel dat hij niet op het meest stabiele podium van het festival staat. Zo getuige zijn humor door Cherry Moon TraxNeedle Destruction op te leggen aan het einde van zijn set. Want na een meeslepende house- en technoset sluit Locked Groove af met een stevig rave-einde met naast het lekkers van Cherry Moon en de legendarische Taucher remix van Ayla ook PsykofukPsykofuk waarvan Tiësto de mosterd haalde voor zijn Traffic.

Zoals elk jaar is het ook deze editie van het festival weer Limburgers boven in Booth. Op woensdag is het genieten van het drieluik Bearsøme, Timmerman en Konna B2B Gewelt. De meest funky set is wellicht die van jonkie Bearsøme die zeer zwoel start met afro en disco om tegen het eind iets steviger te gaan met tracks als KiNKs Perth en C-Rocks Funky Dope Trakk. Timmerman sluit mooi aan met een steengoeie set die in het teken staat van Laid Backs White Horse en met Bronski Beats Why? als wrap-up.

Woensdag wordt er afgesloten met Studio Brussel-deejay Konna die met iets meer geweld dan gewoonlijk draait dankzij de rug aan rug set met zijn maatjes van Gewelt. De boys hebben ook wat vinyl meegebracht maar beseffen al snel dat je die op een overvolle Booth beter niet oplegt op het instabiele podium. Genoeg digitaal lekkers dan maar met onder andere een remix van klassieker At Night, een pareltje van Didier Sinclair en een knallend rave-einde via James Brown Is Dead. Met Joy Orbison als laatste plaat kunnen alle jongetjes en meisjes vredig in hun tent kruipen. Of nog wat gaan paljassen in Boiler Room, uiteraard.

De zogenoemde Dance Area van Pukkelpop die bestaat uit Boiler Room, Dance Hall en Booth is zijn Castello verloren dit jaar. Die is verhuisd naar zijn oorspronkelijke locatie uit 2012. Dat is jammer voor de doorwinterde Castello-bezoeker, gezien die meerwaardezoeker doorgaans wel voor Booth kiest voor een leuke afterparty of een tussendoorfeestje en daar nu dus een eind langer voor moet reizen.

Booth blijft altijd wel de tweede keuze tussen al dat livegeweld dat Pukkelpop te bieden heeft. Op vrijdagavond is er een hiaat in de programmatie waar Cellini en Or:la van kunnen profiteren in Booth. Het gaat heel snel voor Cellini tegenwoordig sinds zijn samenwerkingen met FloorFiller en Fuse. De man speelt deze zomer in zowat elke groot Belgische festival en deed onder andere ook het Hongaarse Balaton Sound en het Duitse Nature One aan. Cellini beweegt zich doorgaans in duistere technosferen maar past zijn set aan aan het funky Booth-publiek enerzijds en ter introductie van Or:la anderzijds. Toch kan hij het niet laten om eigen technobanger Minerva op het publiek te laten vallen. Goeie set alweer.

De Ierse Or:la neemt de knoppen over en gaat verder op het funky slot van Cellini. Hier en daar sluipt er wat meer breakbeat in haar set en wordt het publiek verwend met tribale drums. Haar disco-intermezzo is iets minder interessant maar aan het slot wordt het terug duister en zelfs wat spacey met onder andere John Talabot en Pionals herwerking van Afrika Afrika. Or:la staat heel geconcentreerd en ietwat bescheiden achter de knoppen. Het heeft wat weg van pakweg Vaal met de platenkeuze van een Space Dimension Controller.

Booth is een topconcept dat Pukkelpop absoluut moet behouden. Volgend jaar mag de dansvloer zowaar nog wat groter en een discobar die net iets professioneler is dan die van een gemiddelde Scoutsfuif zodat de jongens en meisjes van de muziek ook deftig vinyl kunnen draaien.