Dour Dag 1: Artiesten maken de affiche (10/07)

Dour is begonnen en onze voeten, rug en onderbenen hebben het geweten. Na een helse treinrit met te veel bagage rustten we even uit op de camping om vervolgens op verkenning te gaan op het festivalterrein. Met het interview van vorige week in ons achterhoofd keken we alvast uit naar de nieuwe shelters die ze ons beloofd hadden.

Eerlijk is eerlijk, we ontdekten inderdaad enkele veranderingen op het terrein waaronder de nieuwe Salle Polyvalente, de Dub Corner en de Balzaal met elk hun nieuwe plek en enkele nieuwe schaduwplekjes. Toch zal het voor iedereen een grote uitdaging blijven om vijf dagen lang schaduw te vinden op dit immens grote terrein. Gelukkig zijn er op Dour altijd andere dingen die ons enthousiasme aanwakkeren. Zo nodigt het festival dit jaar voor het eerst vier curatoren uit, deze artiesten kregen carte blanche en zorgden zelf voor hun line-up. Amelie Lens nam haar favorietjes mee naar de Red Bull Elektropedia Balzaal, Bonobo deed hetzelfde in La Petite Maison.

De eerste artiest compagnon van Bonobo was Poté, hij stond voor de opdracht om het festival te openen en onze beenspieren los te maken voor de eerste Dour dag. De combinatie van zijn opbouwende melodieën met enkele meeslepende, eigen vocals warmde La Petite Maison helemaal op. Doordat hij heel de set lang aangename, hypnotiserende tunes bracht kwamen zijn abrupte drops echt wel binnen. 


© Annelies Rom

Na deze eerste geweldige set waren we helemaal klaar voor Farrago, de poulin van Amelie Lens. Het publiek apprecieerde zijn zware techno wel en gelukkig waren de spieren al goed opgewarmd om de hele set los te kunnen gaan. We werden verwelkomd door beukende deuntjes die meteen de toon zetten voor de rest van zijn show. Amelie Lens kwam af en toe eens piepen vanuit de backstage om het publiek toe te zwaaien en haar vreugde kon dan ook niet groter zijn toen ze het publiek van Dour zag losgaan op haar eigen In Purge. De Belgische Farrago wist een goede mix van minimal en industrial te brengen. Aan het einde waren we zo erg opgewarmd, dat dat frisse pintje nog meer welkom was dan anders.

Van de bar terug naar La Petite Maison, waar Mano Le Tough aan zijn set begonnen was. We hadden geen verwachtingen maar hadden al na vijf minuten door dat dit één van de betere sets van de dag zou worden. Mano draaide de ideale techno om te bekomen van het gebeuk van Farrago. Het fascinerend sfeertje werd niet verbroken door rustigere tussendeeltjes, maar bleef aanhouden tot het einde.

Iets minder rustig was de set van Yaeji. Deze Koreaans-Amerikaanse artieste maakte vanaf het begin al duidelijk dat ze geen katje was om zonder handen aan te pakken. Al in minuut één stond La Petite Maison in vuur en vlam, buitenstaanders werden meegesleurd in het feestgedruis. Raingurl, Drink I'm Sipping On en Passionfruit werden opgepeuzeld door de festivalgangers. Geen groter contrast mogelijk met curator Bonobo, maar ons hoorde je niet klagen. 

De eerste nacht werd ingezet met Bonobo. Hij draaide wavy tunes waarbij hij een soort van loungy sfeer creëerde. Jammer genoeg was de muziek  vrij eentonig waardoor het publiek niet echt uit zijn dak kon gaan. Wat we op de website kunnen lezen over deze Simon Green schaart niet met de werkelijkheid. Trip-hop, electro jazz, downtempo maakten plaats voor twee uur lange chill out. Een fijne trip, maar niet wat we ervan verwacht hadden. Wel aangenaam voor mensen die wat rust opzoeken na een bewogen dag.

De eerste dag bewees zich nog maar eens als de perfecte opwarmer. We zagen alle mogelijke genres en weten nu waaraan we ons de komende vier dagen kunnen verwachten. Dour 2019, we zijn er klaar voor.

Nog geen tickets en toch nog een gaatje gevonden in jouw agenda? Tickets zijn nog steeds beschikbaar via de website van het festival

Ontdek meer...Festival Fever
Artiesten in dit artikel