Dour Dag 2: Liquid en IJslandse techno overwinnen (11/07)

De tweede dag van Dour begon rustig, om tegen de avond helemaal los te barsten. Wat begon als een feest van lokale helden, met onder andere Lenny Pistol en Bredren, ontspon zich tegen de avond als een ware trip doorheen verschillende werelden. 

Lenny Pistol, ook wel de King Krule van België genoemd. Vol verwachtingen trokken we op de tweede dag van Dour dus richting Le Labo om te gaan ontdekken of hij zijn bijnaam eer aan zou doen. De set werd rustig in gang gezet, maar na enkele nummers werd het duidelijk dat die rustige sfeer nooit plaats zou maken voor wat beters.Met zijn ene been nog in de slaapkamer, met zijn andere op het festival. Het enige moment waarop hij de tent wél meekreeg, was tijdens Pistil Boy, te horen op zijn gelijknamige debuut-EP. De vele technische breaks maakten de show er jammer genoeg ook niet beter op. Lenny Pistol heeft nog veel te leren. We kijken al uit naar het einde van zijn leerperiode. 


© Annelies Rom

Bredren kreeg de opdracht om samen met MC Mota de Red Bull Elektropedia Balzaal op te warmen voor een volledige dag drum and bass. De warmte in de vlakke zon hield het publiek alvast niet tegen om alles te geven. 'I'm a Junglist!', klonk het luid. Bredren’s duistere maar aangename liquid drum and bass zorgden ervoor dat het heerlijk ontwaken was aan de Balzaal. De finale was weggelegd voor de klassieker Gypsy Woman (she’s homeless) van Crystal Waters. We werden heerlijk verrast door deze remix. Meer van dat, alstublieft. 


© Annelies Rom

The Last Arena wordt dit jaar overrompeld door Franse rappers, nu niet echt een uitnodiging naar ons toe. Vince Staples was de eerste uitzondering op die regel en ook de eerste reden dat we toch even onze kop lieten zien aan de mainstage. Als je een ding kan zeggen over deze Amerikaanse rapper, dan is het zijn gevoel voor zelfrelativering. Met visuals van oa. The Office, Game Of Thrones en Rick And Morty op de achtergrond kan je niet anders dan sympathie tonen voor deze man. Normaal gezien worden we niet warm van rap, maar Staples sleurde ons mee in een persoonlijk verhaal en er was geen ontkomen aan. Muzikale kers op de taart was Ascension, zijn samenwerking met Gorillaz


© Annelies Rom

Na wat te bekomen van de set van Bredren begaven we ons terug naar de Balzaal. DJ Marky besloot ons niet te sparen, waardoor het dansende publiek  al meteen warm was voor de aanhoudende jungle met diepe drops die gepaard gingen met vocals en drums in de achtergrond. Mc Gary Francis’ enthousiasme nam het publiek helemaal mee in de energieke vibe en naar het einde toe loste DJ Marky enkele drops die zorgden voor een explosie van enthousiasme.

De Boombox wordt dit jaar overrompelt door Amerikaanse hiphop, voor ons niet meteen een lokroep. Møme was dan ook een welkome afwisseling en de reden dat we ons voor het eerst dit jaar naar de Boombox begaven. De Fransman begon met een rustige melodische muziek, waarvan we zowel kalme als enthousiaste vibes meekregen. Naarmate de set vorderde onstpande het publiek zich en kwamen we terecht op een zomers strandje waar het heerlijk vertoeven was. Het vakantiegevoel was er, zijn wavy gitaarsolo naar de finale toe nam ons mee op de juiste golf met destination feel good.

Speciaal mannetje, die Bjarki. Al vanaf het begin van zijn set merkten we dat hij er enorm veel zin in had en na enkele nummers kwam de duivel letterlijk met ons meedansen. De poorten van de hel werden met deze show wagewijd opengegooid en zo werden we nog een laatste keer helemaal wakkergeschud om de tweede nacht heelhuids door te komen. IJsland staat gelijk aan atmosferische muziek en Bjarki's techno was deze keer niet anders. 

Helemaal klaar voor de Franse techno van Laurent Garnier arriveerden we in La Petite Maison, we beginnen ons al thuis te voelen aan deze stage. Maar wij niet alleen, hij moest nog maar beginnen of La Petite Maison dans la Prairie, inderdaad het kleine huisje in de weide, zat al overvol. De helft van het publiek danste buiten de tent omdat binnen dansen bijna niet mogelijk was door de drukte. Hij speelde zowel optimistische als duistere tracks waarvan je de bass tot in je voeten voelde trillen. We werden meegesleurd door de duistere technowereld van Garnier. Gypsy Woman (she’s homeless) van Crystal Waters blijkt toch wel een terugkomende klassieker te zijn deze editie. Voor de tweede keer hoorden we deze track vandaag passeren.

Derde keer, beste keer, dachten we toen we onze dag afsloten aan de Red Bull Elektropedia Balzaal. Wilkinson deed het daar back to back met Sub Focus, net als enkele maanden geleden op Rampage. Rock It en Afterglow zijn al jaar en dag favorieten in de scene, dus deze twee konden niet ontbreken op de tracklist. Ze draaiden een gevarieerde mix en verveelden geen seconde. Het enige lied waar we toch echt wel een doorspoelknop voor hadden willen gebruiken, was Old Town Road. We snappen de hype niet, zullen het nooit snappen en eerlijk is eerlijk, we willen het zelfs niet begrijpen. Gelukkig waren er genoeg andere lichtpuntjes in de set en keerden we tevreden terug naar onze tent om onze batterijen op te laden voor dag drie.