Zondag op Pukkelpop: Na gietende regen kwam zonneschijn (18/08)

Onze tent uitkruipen op zondag was al een stuk moeilijker dan de dagen ervoor. Zeker na Palms Trax’ killer set in de gietende regen op de avond voordien. In de vroege namiddag stond er niet veel op de planning. We grepen onze laatste droge T-shirt en sleurden ons door de modder. Helemaal richting Food Wood om even op adem te komen en iets te eten. Het beloofde dan ook een lange avond te worden in The Booth met veelbelovende artiesten zoals Anderson .Paak, Jayda G en Sango.

We begonnen bij CMC en Susobrino. Daarna was het tijd voor Anderson .Paak en zijn Free Nationals. Hij kwam op, gewapend met zijn fladderend bloemenhemdje, een smile tot achter zijn oren en de zon begon te schijnen. Toeval? Ik denk het niet. Iedereen werd spontaan gelukkig nadat hij inzette met Come Down en de regen werd helemaal vergeten. Tot hij ons heel even terug met de voetjes op de grond zette met zijn slotplaat Dang! als herdenking aan zijn boezemmaatje en icoon Mac Miller. Maar een feestje was het zeker. Van voor tot achter en van begin tot eind.

De rest van onze zondagse planning stond, niet dat we het erg vonden, volledig ingepland in de memorabele Booth. Toen we arriveerden was Jayda G al aan haar set begonnen en deed ze er nog een goede dosis zonneschijn bovenop.  Als het haar platenkeuze niet was, was het haar buitengewoon aanstekelijk enthousiasme. Ze deed het met de disco en funk die we van haar gewoon zijn. Denk aan het al minstens een miljoen keer gesamplede Love Sensation van Loleatta Holloway. Toch wist ze ons geregeld te verrassen met tracks als bijvoorbeeld een exotische edit van Childish Gambino's This is America die de hardcore discoliefhebbers ook wel leken te smaken.

Zonnekind Jayda gaf de muzikale fakkel door aan Sango. Het enthousiasme heeft ze echter voor zichzelf gehouden. The Booth stroomde voor de helft leeg en de baile koning leek er niet echt veel zin meer in te hebben. Waarom? Dat weten we niet, maar wij en de rest van het publiek stonden nog steeds warm om lekker de nacht in te dansen. Al bij al leverde hij een fijne set met enkele van zijn bekende platen zoals Me dê Amor en Baile Somebody. Geen echt hoogtepunt dus, maar wel een goede opener voor zonder twijfel één van onze Belgische trotsen: Lefto. Je weet op voorhand nooit met wat hij zal komen. Het kan letterlijk elke mogelijke kant opgaan en dat was deze keer niet minder waar. Een perfect samenraapsel van wat we allemaal op 3 dagen te horen kregen, ideaal om af te sluiten dus.

Het was ons weer eentje. Zie jullie volgend jaar een weekendje later van 20 tot en met 23 augustus.