Onze vrijdag op Dekmantel 2019

Dekmantel Festival haalt al jaren geduchte en gevarieerde line-ups naar het Amsterdamse Bos. Dat is ook het internationale publiek niet ontgaan want ook dit jaar waren ze, net zoals vorig jaar, uitverkocht op enkele dagen tijd. Ook wij gingen deze zomer opnieuw genieten en ontdekken. Een klein verslagje van de eerste dag volgt hier beneden.

Starten deden we op vrijdag met Elena Colombi op de UFO II stage, het kleinere, koepelvormig broertje van die andere donkere tent, de UFO I. Op deze 2 stages werd opnieuw de voorkeur gegeven aan techno en electro. De dansvloer was al goed volgelopen (mede dankzij de regen) en Elena kreeg iedereen onmiddellijk in de stemming. De resident van het Engelse radiostation NTS selecteerde zorgvuldig uit het house, electro en techno spectrum en draaide het netjes aan elkaar.

Na Elena begon Detroit-legende Terrence Dixon aan zijn kosmische liveset. Zijn raadselachtige, obscure intro van ongeveer 20 minuten was er voor velen teveel aan, en de tent liep helaas ook stilaan leeg. Maar zoals het spreekwoord gaat, de aanhouders winnen… En de resterende 40 minuten van zijn set, gevuld met Detroit goodness waren het perfecte vervolg. De UFO II stond niet meer stil terwijl Terrence zijn tracks door de speakers knalde.

Vervolgens was het tijd voor the big one, UFO I. In de grote, donkere tent was het al rap 5 à 10  graden warmer dan buiten door het uitbundige gedans. De oorzaak werd ook onmiddellijk duidelijk, aangezien Freddy K zijn trademark stoomtrein-techno op het volk aan het afsturen was. Zonder al te veel tra-la-la, maar met ultieme efficiëntie vlogen zijn hypnotische ritmes door speakers. Zoals het lekkerste frietje, maar zonder saus. Toen kwam voor ons ook ineens de honger op, en dat frietje werd dan ook werkelijkheid (wel met saus). 

Next up, en al onmiddellijk onze voorlaatste act, was de liveset van Ugandan Methods in UFO I. Het was een buitenkans om het collaboratieve project tussen de veteranen Regis (Downwards) en Ancient Methods (gelijknamig label) in actie te zien, en oh wat werden onze verwachtingen ingelost. De duistere soundscapes vlogen van links naar rechts door de zaal terwijl het dwingende geschreeuw van Regis en de industriële kicks van Ancient Methods dwars door de speakers vlogen. Het beklijvende uur mocht gerust wat langer geduurd hebben..

Maar dan ook weer niet, want de closing set van de befaamde selector Donato Dozzy was ondertussen al een uur onderweg op, uiteraard, de Selector Stage.  Dat was ook onmiddellijk het eerste optreden zonder dak boven ons hoofd die dag, maar de regen had het festivalterrein gelukkig al verlaten. De all-round connaisseur had het tempo en de intensiteit een pak lager liggen dan de vorige acts, dus het kostte ons even om te acclimatiseren. Eenmaal dat achter de rug was, nam Donato ons vlotjes mee op een duizelingwekkende reis door zijn spectrum van house met sterke aandacht voor groovy basslines. Een uurtje voor het einde begon hij wat meer gekke, gedurfde platen tevoorschijn te halen zonder het publiek ook maar één keer te verliezen. Ondertussen was tijdens het laatste uurtje van zijn set de zon al ondergegaan en het bos rondom de Selector Stage was inmiddels getransformeerd tot een groot, mysterieus lichtspektakel. Mr. Dozzy slaagde erin iedereen in de perfecte mood te houden en voor zijn laatste tracks koos hij dan ook zorgvuldig enkele groovy disco tracks uit, als cherry on the top.