Compilatie

fabric 89 - Gerd Janson

Gerd Janson

fabric 89 - Gerd Janson

8
Releasedatum: 
19/08/2016

Niks dan slecht nieuws uit het kamp van fabric London de laatste tijd maar de befaamde mixcompilaties gaan - voorlopig? - gewoon door. Voor nummer negenentachtig valt de eer aan Gerd Janson. De Duitse clubheld is de laatste tijd zeer actief als labelbaas bij Running Back (Roman Flügel, Tensnake, Redshape, Prosumer …) en met ontelbare dj-sets en producties, hetzij solo, hetzij met maatje Prins Thomas - die uiteraard niet op deze compilatie kan ontbreken - hetzij met Lauer onder de noemer Tuff City Kids. Een groot man, zonder meer.

Met de Luke Abbott remix van Todd Terjes geweldige Snooze 4 Love start Gerd Janson zijn fabric meteen met grof geschut. De lange met koebel overladen, oosterse intro lanceert na enkele minuten een dansbare doch chille psychedelische beat op de gekende melodie van Terje, die in zijn originele versie al een tijd beschikbaar is op diens eigen Olsen Records.

Een sprong richting Mateo Murphy’s Apex dan, om meteen onze andere favoriet van deze compilatie naar voren te schuiven. Terwijl de acidsound van voorganger Severed Seven uitsterft, is de happy melodie van Apex al op zijn hoogtepunt gekomen. Janson neemt je mee op reis via de melodie op twee tempo’s in deze zweefplaat van Murphy terwijl Geeemans hiphopvocal al komt aanzetten.

Wat meteen doet opmerken dat Janson enorm veel tijd neemt om zijn perfecte overgangen te nemen en bovendien zijn platen heel lang laat uitspelen - op twee intermezzo’s na. Een techniek die ingaat tegen de gemiddelde fabric-compilatie, die doorgaans garant staat voor snelle overgangen en korte speeltijden.

Die korte intermezzo’s zijn de Catz ’N Dogz remix van Geeemans Wanna Go Bang en Joe Claussells Rhythm. Tracks die nog geen twee minuten aan bod komen om het ritme van het album even te breken en het over een ander boeg te gooien. De Catz ’N Dogz remix werkt op zich wel maar Geeemans originele Wanna Go Bang geniet toch onze voorkeur. Het ‘rhythm’ dat Claussell bedoelt in zijn tracktitel is het tribale sambageroffel om het geweldige Hills, I Want You in gang te zetten.

Een plaat van Roger van Lunteren die je samen met Boddika & Joy Orbisons Severed Seven en Mike Ash’s Return To Acid rechtstreeks naar het Chicago van de jaren tachtig brengt via diepe house, vrolijke pianotoetsen en acid, heel veel acid. In die laatste plaat worden we voor de zoveelste keer geconfronteerd met een diepe vocal die slechts één lijn bevat: “Acid!”.

Nog jaren tachtig invloeden komen bovendrijven in Shans The City Never Sleeps en HMCs Marauder. Maar dan invloeden van de andere kant van de Atlantische Oceaan, namelijk die van de West-Europese electroscene. Shan pakt uit met een melodie die thuishoort in Kraftwerks platenbakken en HMC legt een newwave-achtige lijn distortion onder zijn track.

Janson biedt ook ruimte in deze compilatie voor laidback jazzhouse die geschikt is voor de gemiddelde loungebar. Denk gerust St. Germain terwijl Mess Of Afros (Glenn Underground remix van Q-Burns Abstract Message) en MoTP (Inner Sense) de mix passeren.

Een laatste af te bakenen categorie waar Gerd Janson gebruik van maakt is de atmosferische diepe house/techno die vergelijkbaar is met Tale of Us of Maceo Plex. Terwijl The Black Madonna remix van Nick Höppners Relate en TraumprinzLove Yeah nog ietwat teleurstelt gaat John Talabot met alle pluimen lopen dankzij zijn Voices.

Afsluiten doet Janson met een tweeluik dat start met Scott GroovesFinished. Een steviger housenummer met veel claps en een zweverige melodie. Het hoogtepunt is Caribou-frontman Dan Snaiths befaamde shout out naar de ‘sun’ halverwege de track. Wanneer aan het eind ook de melodie van Sun van start gaat weet iedereen hoe laat het is.

Want hoe verwarrend het ook moge zijn, Finished is niet de laatste track op deze compilatie, Caribous Sun is dat wel. Althans, de Prins Thomas remix. Als vast maatje aan zowel de productie- als draaitafel kan Thomas uiteraard niet ontbreken op Gerd Jansons fabric. De zogenoemde ‘Diskomiks’ van Thomas wijkt weinig af van het origineel maar het is iets meer laidback dan de bombastische Caribou-versie. Wellicht handiger om in te mixen in een chille compilatie die amper hondertwintig slagen per minuut haalt.

Met het legendarische Sun sluit Gerd Janson een goede compilatie af die bestaat uit een perfecte techniek en een fijne trackselectie van grote namen, te ontdekken artiesten en uiteraard zijn persoonlijke vriendjes. Genregewijs biedt deze compilatie een relatief downtempo ensemble van zweverige house tot lounge tot acid.

Opleggen voor het slapengaan.

Tracklist

  • Todd Terje - Snooze 4 Love (Luke Abbott remix)
  • John Talabot - Voices (fabric edit)
  • Traumprinz - Love Yeah
  • Shan - The City Never Sleeps
  • Boddika & Joy Orbison - Severed Seven
  • Mateo Murphy - Apex
  • Geeeman - Wanna Go Bang (Catz ‘N Dogz edit)
  • Q-Burns Abstract Message - Mess Of Afros (Glenn Underground remix)
  • Inner Sense - MoTP
  • Mike Ash - Return To Acid
  • Nick Höppner - Relate (The Black Madonna remix)
  • HMC - Marauder
  • Joe Claussell - Rhythm
  • Roger van Lunteren - Hills, I Want You
  • Scott Grooves - Finished
  • Caribou - Sun (Prins Thomas diskomiks)