Compilatie

Late Night Tales: Floating Points

Floating Points
8,5

Late Night Tales: Floating Points

8,5
Releasedatum: 
22/03/2019

Gisteren kwam de laatste editie van de Late Night Tales-compilaties uit. Dit keer was het de Britse artiest Floating Points die aan de knoppen stond. Hiermee treedt hij in de voetsporen van artiesten als Nils Frahm, BadBadNotGoodBonoboFranz Ferdinand en The Cinematic Orchestra. Kenmerkend voor deze albums is dat artiesten gaan afwijken van hun gewoonlijke stijl en ons een inkijk geven in de meer jazzy en akoestische kant van hun platenkast. 

Dat is bij Floating Points niet anders, ondanks dat hij éen van de meer elektronische artiesten is die de eer krijgt om een Late Night Tales-mix onder handen te nemen. Kickdrums krijgen we op dit album niet te horen. Wat we wél krijgen is een heerlijk aan elkaar gemixt geheel van ambient, jazz en soul.

Openen doet de Brit met een exclusieve live song van Sarah Davachi, een experimenteel ambient nummer waarmee hij ons langzaamaan in de sfeer laat komen. 

Na deze atmosferische intro komt er meer ruimte voor melodie, met Via Láctea. Deze track werd gemaakt in 1975 door de Braziliaans artiest Carlos Walker. Dit is het soort zeldzame en onbekende muziek waar Floating Points zijn luisteraars gedurende de hele mix mee verwent. 

Van hieraf is het voor ons dan ook genieten. Of het nu garagerock als Glowing van The Rationals is of jazz als Equipoise van Max Roach, dit is het soort nummers waardoor de Late Night Tales-CD's met kop en schouders boven de rest uitsteken. 

Floating Points was in het verleden een grote fan van oude soulmuziek, dit is dan ook een genre dat hij meermaals aan bod laat komen.  Met tracks als Blood Of An American van Abu Talib en A Message Especially From God van Robert Vanderbilt & The Foundation Of Souls neemt hij ons mee op een trip naar het (en zijn) verleden. 

Waar wij met volle teugen genieten van de soul, jazz en oude rock die Floating Points in de mix gooit, doen wij dat met momenten minder van de ambient. Op zich past deze zeker in het plaatje van een Late Night Tales-mix, maar naar ons aanvoelen wordt ze iets te veelvuldig gebruikt. Zelf hadden wij liever de kans gehad om nog wat meer oude jazz- en soulpareltjes te ontdekken. 

 

Floating Points bewijst (alsof hij nog iets te bewijzen had) nog maar eens dat hij een uiterst smaakvol artiest is die het verdient om in het rijtje aan te sluiten bij artiesten als AirBonobo en Nils Frahm. Hij levert een mix af die de naam Late Night Tales waardig is.