Album

Leon Vynehall - Rojus

Leon Vynehall

Leon Vynehall - Rojus

7
Releasedatum: 
01/04/2016

De Britse producer en dj Leon Vynehall weet al jaren met een mix van energieke percussie en sublieme baslijnen hoog te scoren in de rangen van Britse housescene. Sinds 2012 zorgt hij voor de ene sterke release na de andere. Na een mini-LP in 2014 komt hij nu met een tweede LP, getiteld Rojus. Dit keer op Running Back, het label van Gerd Jansen & Thorsten Scheu.

Inspiratie voor het album kreeg Leon twee jaar geleden. Na het missen van een vlucht in Litouwen had hij ineens wat extra tijd. Tijdens een trip naar het museum voor hedendaagse kunst kwam hij vervolgens een boek tegen met een opvallende cover en in grote letters de naam Rojus. Wat 'paradijs' betekent in het Litouws.

Met deze titel enkele dagen later nog steeds in het achterhoofd , bekijkt hij thuis een documentaire genaamd Designed To Dance. Hierin komen de paringsrituelen van paradijsvogels aan bod. Hij herkende meteen al gelijkenissen tussen wat mensen doen in clubs en wat de vogels net uithalen om vrouwtjes te imponeren. Hierdoor begon het idee te groeien om een plaat uit te brengen met doelgerichte clubmuziek in combinatie met natuursamples van paradijsvogels.

De natuursamples zijn erg aanwezig in dit album, maar ze zijn vooral merkbaar bij Beyond This, de opener van deze LP. Het nummer is ietwat atypisch in vergelijking met de rest, maar het vormt een mooie, dromerige voorproever. Leon zet onmiddellijk de toon door ons te transporteren naar het midden van de jungle. Of beter gezegd het paradijs. Met allerlei lokroepen van vogels, opvallende herhalende synths en kabbelend water. Mocht het ontwaken in het aards paradijs een soundtrack hebben, dan ben je er met deze niet ver van af.

Eenmaal ontwaakt komt Rojus komt tot leven met Saxony. Een nummer waarbij pompende drums worden afgewisseld met dromerige ahhhs-vocals en harp.

Met Beau Sovereign verhoogt hij het tempo op de plaat. Het nummer start met een wat nerveuze ademhaling. Het dromerige gevoel van de eerste twee nummers ebt wat weg en wordt vervangen door korte pianoriffs en een opzwepende stem: “Your love is what I want…”

Met de nummers Paradisea, Wahness en Blush weet Vynehall diezelfde sfeer vast te houden. De nummers zorgen, na de iets wat rustigere start van de plaat, voor een hoogtepunt dat de alledaagse droge 4x4-housebeat overstijgt. De vele samples waar hij gretig gebruik van maakt en de manier hoe hij ze weet samen te smelten, komen hier uitstekend tot hun recht.

Kiburu’s en There Is You zijn de laatste wapenfeiten van de plaat. Leon start steeds op dezelfde manier zoals hij dat op de hele plaat doet. De terugkerende vogelsamples en korte, vocale loops, waar hij steeds meer en meer lagen aan toevoegt. Dynamiek en hoogtepunten worden telkens bereikt door het toevoegen of net het weglaten van sommige elementen.

Leon Vynehall had een album voor de dansvloer in gedachten, maar dat is het niet echt geworden. Dat doet niets af aan de kwaliteit van nummers als Paradisea en Blush. Leon bewijst nogmaals dat hij zich als producer niet blind staart op zijn drumcomputer. De toevoeging van natuurgeluiden weet hij als geen in te passen, maar na een tijdje valt het wel wat in herhaling. Op veilig spelen, lijkt het wat.

Artiesten in dit artikel
Tags