Album

Oliver Huntemann - Propaganda

Oliver Huntemann
9

Oliver Huntemann - Propaganda

9
Releasedatum: 
13/10/2017

Oliver Huntemann is een Duits genie als het aankomt op het producen van melodische techno. De schurende synthesizers en duistere baslijnen tonen zijn ware aard als technofanaat, terwijl de ingenieuze soundscapes en build-ups zijn muzikale gave tentoonstellen. Dat alles vinden we terug in Huntemanns vijfde album Propaganda, dat uitkwam op zijn eigen label Senso Sounds.

Taktik zet meteen de toon. Het eerste nummer van Propaganda maakt ondubbelzinnig duidelijk dat we naar een Huntemann-classic aan het luisteren zijn. Veel invloeden van zijn vorig werk, denk aan Delirium bijvoorbeeld, komen aan bod en dat smaakt onverbiddelijk naar meer. Poltergeist breidt een goed vervolg aan Taktik en zet de toon voor de rest van Propaganda met dreigende synths en een stevige kick.

Bij Egoist noteren we opbouw als rode draad. Van de eerste tot de laatste minuut werkt Oliver Huntemann toe naar een climax die uiteindelijk best ingetogen blijkt. Geen probleem natuurlijk, het is nog maar het derde nummer. Egoist geeft een voorzet die zonder pardon wordt binnengekopt door Malaria, een beestje met een veel zwaardere kick dan haar voorganger.

Na Malaria is het even bekomen met het meer ambient-sfeertje dat Anonym met zich meebrengt. Het verdacht korte intermezzo mocht gerust nog een minuutje of twee langer duren, maar dat zou ons dan weer langer tegenhouden om tot bij Rotlicht te komen. Hoge verwachtingen voor Rotlicht, na onderstaande aankondiging van de single.

En of het een van de populairste tracks van Propaganda is. Het woord crescendo krijgt een nieuwe betekenis bij Rotlicht. Met geluiden die rechtstreeks uit de 2008 electroscene komen, vlamt Rotlicht de patrijs van z’n stok. In de opbouw dan toch, want de climax an sich is dan weer een wisselwerking tussen de hedendaagse invloeden en de goede oude Huntemann zoals iedereen ‘m kent.

Absurd heeft grote schoenen om te vullen, vlak na Rotlicht. De intro stuurt ons meer de houserichting uit, maar dan komen die onvermijdelijke ‘vuile’ synths erdoor. Schuren en zagen, met de vibratie van een basgitaarsnaar. Manipulation kan, als we zeer kort door de bocht gaan, over dezelfde kam geschoren worden.

De intro van Momentum breekt ironisch genoeg het momentum van Propaganda. Het zorgt, net als Anonym, voor een moment van kalmte na een paar stevigere platen. Waar Huntemann na Anonym overging naar een zogenaamde club banger blijft de Duitser na Momentum in meer uitgesponnen sferen.

Het tempo blijft bij Vertigo beduidend lager dan het gemiddelde van Propaganda. Leuke plaat, zeer gevarieerd en een leuke inkijk in het bredere denkwerk van Oliver Huntemann. De laatste twee tracks brengen weinig nieuws onder de zon. Doppelgänger en Trick 17 sluiten Propaganda in ware Huntemann-stijl af, maar kunnen niet toppen aan Rotlicht of Poltergeist.

En toch geeft Trick 17 weer die extra dimensie aan het album. Alweer nieuwe sounds die op een originele, soms onverwachte manier aan de Mann worden gebracht. Oli, wanneer kom je België verblijden met een show? Ohja, en dat mag live asjeblieft.

Over het algemeen is Propaganda een zeer goed album. Een gezonde mix tussen platen die clubs zullen veroveren en mooie zit-en-luistermuziek. De typische Huntemann-sound is zeer aanwezig, no shit Captain Obvious, maar wordt wat ons betreft nooit saai. De winnaar moet toch wel Rotlicht zijn en die zullen we dan ook nog heel veel tegenkomen in het nachtleven. Oliver Huntemann heeft momenteel nog geen bookings in België, maar daar zal 2018 ongetwijfeld verandering in brengen.

Artiesten in dit artikel