Thievery Corporation - The Temple of I & I

Thievery Corporation
2017

Thievery Corporation - The Temple of I & I

Releasedatum: 
16/02/2017

De Amerikaanse triphopsensatie rond Rob Garza en Eric Hilton genaamd Thievery Corporation, herwerkt met The Temple of I & I hun alombekende succesformule. De heren settelden zich samen met hun live band in het Jamaicaanse Port Antonio en haalden daar bakken inspiratie en de tijd om hun tiende langspeler te maken. 

Bij Thievery Corporation waren de Jamaicaanse invloeden altijd al vertegenwoordigd, maar met The Temple of I & I ademen ze één en al Jamaicaans. Dat doen ze nog steeds op hun eigen manier: trage chill-out beats en een merendeel aan rustige vocals. Althans zo is het toch wanneer het diepe, erg zwoele, en bovenal oerdegelijke Thief Rockers aanvangt. 

De tweede track, Letter To The Director, zweept het tempo de lucht in met de nieuwe aanwinst van de band: Racquel Jones. De snelle track doet ons denken aan de dancehall-benaderende reggae zoals Tanya Stephens die ook wel kan maken. Al meteen een stevig contrast tussen de eerste en de tweede track.

Na even vlak langs de roots te gaan met Strike The Root en hiphop te salueren met Ghetto Matrix gaan we meer richting thuis met True Sons of Zion. Die laatste is puur genieten: een perfecte combinatie van triphop, reggae en scherpe synths. Heerlijk. Min of meer in dezelfde stijl vinden we enkele nummers later het even geweldige Let The Chalise Blaze. Toch wel twee van onze favorieten. En net diegene zonder externe zangers/rappers.

Met Time + Space zijn we dan weer helemaal terug bij de goede oude Thievery. Een rustige vrouwenstem die op een betoverende manier zingt, stevige beats, geweldige synths en een leuke baslijn die alles aan elkaar houdt: de essentie van Thievery's laatste album Saudade. Een ondoorgrondbare toverformule, die ook weer enkele keren op The Temple of I & I vertegenwoordigd wordt, telkens met zijn eigen unieke afwerking.

The Temple of I & I is erg divers. Van hiphop naar dancehall, via reggae en weer terug. Dat is wel vaker zo bij eerdere albums van de heren, maar dan toch wel een stuk subtieler. Net omdat we hun oorspronkelijke stijl zo goed kennen kunnen we die tracks die terug naar hun eigen roots reiken het meest appreciëren. Gewenning? Oordeel gerust zelf! 

Artiesten in dit artikel